Nu we halverwege een enerverend Eredivisieseizoen zijn, is de tijd aangebroken voor een terugblik. Welke spelers schitterden in de eerste seizoenshelft? ESPN licht per positie drie uitblinkers uit, met vandaag aandacht voor de rechtsbacks.
Bart van Rooij (FC Twente)
Achteraf gezien kende het seizoen van Bart van Rooij een saillant begin. In de eerste speelronde speelde Van Rooij met N.E.C. tegen zijn huidige club FC Twente. De Nijmegenaren verloren met 1-2, maar Van Rooij nam de laatste Twentse twijfels weg. In een persconferentie later die week gaf Joseph Oosting een voorzichtige voorzet op de aanstaande transfer: “Ik vind Bart van Rooij een goede rechtsback, en Arnold Bruggink vindt dat ook.”
Nog geen twee weken later was de transfer beklonken. En waar de meeste spelers na een transfer een aanloopperiode nodig hebben, stond Van Rooij er vanaf dag één. Sinds zijn komst miste de rechterverdediger slechts achttien minuten in de competitie. Sterker nog: hij is in Enschede binnen no-time uitgegroeid tot publiekslieveling.
Een belangrijke factor daarin is de uitwedstrijd tegen Manchester United in de Europa League geweest. Het was het moeilijkste examen uit zijn carrière, en Van Rooij slaagde glansrijk. Hij hield zich verdedigend staande tegenover Marcus Rashford, maar trok ook regelmatig over de rechterflank ten aanval. Onverschrokken zonder bal, rustig met bal - dat is hoe Van Rooij zich op Old Trafford profileerde, en zeker ook in de eerste seizoenshelft van de Eredivisie.
Dat laatste uit zich ook in de data. Van alle verdedigers in de Eredivisie is Van Rooij degene met de meeste aangekomen voorzetten uit open spel. Met twee assists en een doelpunt is de ‘de Cafu van Escharen’, zoals VI-columnist Frank Heinen hem onlangs beschreef, ook qua harde cijfers op weg naar zijn meest effectieve seizoen ooit.
Ivo Pinto (Fortuna Sittard)
Ploegen van Danny Buijs kennen doorgaans een uitstekende verdedigende organisatie, zo ook Fortuna Sittard. Al vijf keer wist de nummer acht van de Eredivisie de nul te houden, en een van de hoofdverantwoordelijken daarvoor was rechtsback Ivo Pinto (34).
De aanvoerder van Fortuna maakte in 2021 de overstap van Dinamo Zagreb naar Sittard en is inmiddels uitgegroeid tot de onbetwiste aanvoerder. Afgelopen oktober speelde de ervaren Portugees zijn honderdste wedstrijd voor de Fortunezen. Geen speler zit langer bij de club dan ‘Papito’, zoals Pinto liefkozend genoemd werd door de inmiddels vertrokken Dimitris Siovas.
Waar Pinto de afgelopen twee seizoenen goed was voor vier assists, blijft zijn rendement dit jaar iets achter. Toch vertelt dat niet het hele verhaal: Pinto hoeft alleen Bart van Rooij voor zich te dulden qua aangekomen voorzetten uit open spel.
Daarnaast is Pinto met zijn indribbelacties belangrijk voor de opbouw en het aanvalsspel van Fortuna Sittard. Het is een effectieve manier om onder de druk van de tegenstander uit te spelen en de bal naar het hoogste zone op het veld te verplaatsen, alwaar creatievelingen als Alen Halilovic en Ezequiel Bullaude het aanvalsspel verder vorm kunnen geven.
Mats Deijl (Go Ahead Eagles)
Wat er in Deventer gebeurt is knap. Heel knap. Er zijn maar weinig Eredivisie-clubs die het verlies van een succestrainer (René Hake) en vier sterkhouders (Willum Willumsson, Jeffrey de Lange, Philippe Rommens en Bas Kuipers) kunnen opvangen.
Met Paul Simonis lijkt er een nieuwe succestrainer te zijn opgestaan, en Mats Deijl (27) is inmiddels uitgegroeid tot een van de frisse sterkhouders van Go Ahead Eagles. De rechtsback heeft de aanvoerdersband van Kuipers overgenomen, en is in vele opzichten zijn evenbeeld, maar dan niet op de linker- maar op de rechterflank.
Deijl kwam drie seizoenen geleden transfervrij en zonder Eredivisie-ervaring over van FC Den Bosch. Inmiddels staat de teller op 112 wedstrijden. In drieënhalf seizoen miste de rechterverdediger slechts zes wedstrijden.
Waar Deijl de afgelopen jaren geruisloos goed speelde, valt hij dit seizoen meer op. Dat komt deels doorde aanvoerdersband - als kapitein is hij het uithangbord van de club geworden - maar vóóral door zijn offensieve dadendrang.
Deijl vormt een uitstekend koppeltje met Oliver Antman en was als (veelal) overlappende back al goed voor twee doelpunten en een assist. Dat Deijl juist in aanvallend opzicht een belangrijke pion voor Simonis is, blijkt ook uit het feit dat hij de vleugelverdediger is met de meeste balcontacten in het vijandelijke zestienmetergebied.