<
>

Ineens is Den Bosch-aanvaller Trotman international van Barbados

Pro Shots

Wie Barbados googelt, ziet de stranden uit allemans dromen. Parelwit zand dat bij vlagen van plek verandert door een golf van kristalblauw water. Het is op dit sprookjesachtige eiland waar de roots van FC Den Bosch-aanvaller Ryan Trotman liggen. En sinds maart noemt hij zich international van Bajan Braves, de nationale voetbalploeg van het Caribische eiland.

Terwijl er Soca-muziek uit de boxen blaast en teamgenoten zingen, dansen en schreeuwen waant Trotman zich even in zijn gedachtenpaleis. Enschede-Noord zo rond het jaar 2005 bij EMOS moet het zijn geweest dat hij aan de hand van zijn vader voor het eerst een kleedkamer binnenstapte. Duizenden keren kleedde de behendige aanvaller zich daarna om voor wedstrijden en trainingen, maar een festival als dit daarbij, nee dat was het zelfs niet bij zijn kampioenschapfeestjes in de jeugd bij Quick’20. Ergens is dat maar goed ook, want bij zijn eerste trip met de nationale ploeg van zijn vaderland is vrijwel niets zoals hij gewend is.

Feestmuziek in de kleedkamer vindt Trotman dan ook niet zo gek, ook niet dat het op staat voordat het duel nog moet beginnen. “Soca-muziek is een soort uptempo carnavalsmuziek uit Barbados”, zegt Trotman. Of hij het mee kan zingen? “Jazeker, haha. Ik ken wel wat nummertjes.” Het draagt bij aan een Barbados-festival binnen vier muren, het maakt de kleedkamer van FC Den Bosch nog net niet tot de wachtruimte bij de tandarts. “Daar hebben we gewoon een boxje aan. Daarom is het zo leuk om te ervaren hoe dat hier gaat. De muziek helpt ook echt. Ik heb hier zo ontzettend veel van geleerd.”

Vader bondscoach van cricketteam

Bij alles wat Trotman vertelt, volgt binnen een seconde een glimlach die zelfs voelbaar is via een telefoonverbinding. De geboren Enschedeër vervolgt daarom even vaak ginnegappend als gierend zijn verhaal, want wat is de weg om international van Barbados te worden? “Mijn vader woont hier al sinds mijn tiende en is bondscoach van het cricketteam”, zegt de 21-jarige international. “Mede daarom volgden ze me dus al lange tijd. Toen de oproep kwam of ik daadwerkelijk voor de nationale ploeg uit wilde komen, kwam een droom uit.”

Aan de meest diepgewortelde twijfels - die niet voor de buitenwereld zichtbaar waren - kwam vervolgens een eind toen de bondscoach van de voetbalploeg met de Tukker in gesprek ging. “Russel Latapy heeft het WK in 2006 meegemaakt als speler van Trinidad en Tabago en daarnaast in Portugal en Schotland gespeeld. Ook bij Rangers FC. Ik had meteen het idee dat ik van hem enorm veel kan leren.”

En dus kon de flankspeler van Den Bosch in de weer met vliegschema’s om in maart naar de Dominicaanse Republiek te vliegen. “Vanwege de restricties werd er daar gevoetbald”, aldus Trotman, die zag dat er ook bij de tegenstanders van Panama en Anguilla spelers uit de verste uithoeken werden overgebracht. Zelf was hij een van de twee spelers uit Europa. “De rest kon niet komen, omdat er door corona te veel beperkingen waren.”

Pollenveld in Santo Domingo

Bij de aankomsthal bij het vliegveld in de baai van Santo Domingo stond de teammanager Trotman op te wachten met twee tassen aan outfits van het voetbalelftal van Barbados. “Met daarin alles wat je nodig had. Petten, trainingskleren, maar ook regenjassen”, zegt Trotman lachend. Van dat laatste is het gebruik minimaal geweest. “We gingen vervolgens trainen, maar het was zo ontzettend warm. Stond ik daar bijna te kotsen. Gelukkig ging dat na de tweede en derde training beter.”

In het Félix Sánchez Olympic Stadium in Santo Domingo verliest invaller Trotman de eerste wedstrijd tegen Panama, maar bij zijn tweede interland staat hij vanaf het begin op het veld. Terwijl het volkslied In Plenty and In Time of Need klinkt, weet de buitenspeler dat zijn familie voor de buis zit. Eindelijk gaan ze hem live zien spelen. “Mijn vader laat wel eens filmpjes zien, maar dit is leuker. Ik kies er ook voor om straks in het echt voor mijn familie te spelen. Elk jaar keer ik al terug naar Barbados om ze gewoon te bezoeken.”

Tegen Anguilla - op San Marino na het slechtste land ter wereld volgens de FIFA-ranking - start Trotman en geeft hij de beslissende assist in de 1-0 overwinning. Het is naast twee tassen aan kleren een cadeautje wat hij zichzelf geeft. Toch is het nationale veld van de Dominicaanse Republiek niet gemaakt voor een aantal wedstrijden en trainingen per dag. “De bal vloog letterlijk bij elk contact op de grond omhoog. Dat was wel even wennen. Zij zullen bij de eerste ballen ook wel hebben gedacht: wat hebben we hier binnengehaald.”

Waardering voor De Vliert

Uiteindelijk went alles tijdens zijn eerste internationale trip. “Je beseft je daarom ook wel weer hoe goed we het in Nederland hebben. Ook met het kunstgras in De Vliert.” Op het Bossche veld speelt de international van Barbados sinds de zomer van 2019, maar mede door blessures komt het daar nog niet zo uit de verf zoals hij zou willen. “Vrijdag tegen Dordrecht moeten we winnen. We willen dit seizoen vooral niet als laatste eindigen en winst nu zou daarmee enorm helpen.”

Met een contract tot en met 2022 zit de Tukker in de hoofdstad van Noord-Brabant voor volgend seizoen nog wel goed. Zelf vooral hopend dat blessures er niet opnieuw voor zorgen dat hij voor een langere periode kan spelen om zo een hoger niveau te halen dan dat hij heeft gedaan. Om de zoveel tijd zal er een brief uit Barbados in het postvak van FC Den Bosch belanden. Voor een speler uit de selectie Jack de Gier het teken dat een Caribisch avontuur waarin familiebezoeken wacht. Soca-muziek komt terug in de oren. Want genieten van het leven is in Barbados de orde van de dag, en daarom keert Ryan Trotman nooit terug zonder zijn karakteristieke lach.