N.E.C. beschikt over een aanvalsmacht waar menig VriendenLoterij Eredivisie-team enkel van kan dromen. Maar met zoveel potentiële doelpuntenkanonnen in de ploeg kan zelfs in de moordlustige aanvalsmachine van Dick Schreuder niet iedereen starten. De talisman van het wonder van de Keuken Kampioen Divisie van vorig seizoen, Youssef El Kachati, begint daardoor nog altijd op de bank. Maar als het aan de spits ligt, gaan die tijden ooit veranderen.
In Nijmegen zijn de gestolen shirts deze week meer talk of the town dan de koppositie die de club na speelronde twee bekleedt. De 25-jarige El Kachati vindt het vreselijk dat er voor 15.000 euro aan shirts zijn gestolen. “Het is sowieso schandalig dat zoiets moet gebeuren. Ik vind het hartstikke zonde voor de mensen. Ik hoop dat het opgelost wordt”, maar dan wijst een medewerker van de persafdeling ons op het een minuut eerder uitgebrachte persbericht dat de shirts terug zijn bij de oorspronkelijke eigenaar. “Oh, wow dat is goed nieuws. Ze zijn terug, dus dat is top”, is de spits blij voor zijn club.
Er zijn al wat mensen in de binnenstad gespot met rugnummer 34, het rugnummer dat na Terry Lartez Sanniez in 2023 geen nieuwe draagheer meer had gekregen. Nu is het rugnummer van El Kachati en hij durft niet te zeggen of er tussen de gestolen shirts nog wat van dat soort exemplaren zaten. “Dat weet ik niet”, lacht El Kachati die vraag weg. “Maar dat is mooi om te horen. Ik blijf gewoon lekker mezelf. Ik doe niks anders dan normaal. Lekker gas blijven geven, hard blijven werken en belangrijk proberen te zijn voor de club.”
Nouri
Sanniez speelde in de jeugd samen met Abdelhak Nouri, die op 8 juli 2017 ter aarde stortte namens Ajax in een oefenduel met Werder Bremen. Het zuurstofgebrek bij de hersenen zorgde voor heftige schade bij de spelmaker die nooit meer kan voetballen. Ook El Kachati draagt het nummer als eerbetoon voor hem. “Ja, ik denk dat we hem niet moeten vergeten. Af en toe mag je stilstaan bij Nouri.”
Of de twee een hechte band hadden? “Totaal niet, maar het is vreselijk wat er is gebeurd. Dat gun je niemand, of het nou Nouri is of een willekeurig persoon. Vandaar nummer 34. Het is een hartstikke mooi rugnummer om mee te voetballen.” Zo blijft het nummer van de Ajacied gewaarborgd in de VriendenLoterij Eredivisie.
Tot nu toe speelde El Kachati tweemaal in dat rugnummer voor de koploper van speelronde twee. In de ouverture tegen Excelsior kwam de spits na 77 minuten in het veld en forceerde hij een penalty. Tegen Heracles viel hij na 29 minuten in en leverde hij de assist af op de 1-4 van Kento Shiogai.
Veelvraat met lintworm
Maar voor bijna tachtig minuten in twee wedstrijden is het El Kachati allemaal niet te doen. De spits is het prototype veelvraat met een lintworm. Nooit is het genoeg. Het moet allemaal meer, meer, meer. Zo blijkt vorig seizoen wel wanneer hij woedend is op zijn trainer Anthony Correia als hij in de slotfase van een wedstrijd naar de kant wordt gehaald. “Ik weet waar ik vandaan kom. Vorig jaar speelde ik met Telstar in de Keuken Kampioen Divisie. Nu speel je een jaar daarna bij N.E.C. Het is toch net iets anders. Je speelt in de Eredivisie met een bredere selectie dan vorig jaar. Dan weet je dat je concurrentie hebt. Dat is alleen maar mooi. Ik denk dat we elkaar alleen naar een hoger niveau zullen gaan brengen.”
En waar de concurrentie eerder bestond uit spitsen zoals hijzelf - het type dat via de amateurs bij Telstar alsnog een kans krijgt als profvoetballer - zijn zijn huidige collega’s van een ander niveau. Koki Ogawa was ooit het grootste Japanse talent in de punt van de aanval, Kento Shiogai is dat nu en Bryan Linssen maakte in de VriendenLoterij Eredivisie al meer dan honderd goals. “Het is wachten op mijn kans, op mijn momentjes. Die moet ik pakken. Belangrijk zijn voor de ploeg en uiteindelijk jezelf hier als eerste spits zien staan.”
Hoe ver El Kachati nu van de eerste spits af zit? “Ik heb bepaalde kwaliteiten. Ik weet dat ik hartstikke goed kan voetballen en dat kunnen de anderen ook. Uiteindelijk bepaalt de trainer zijn eerste elf, waarmee hij denkt te kunnen winnen. Dat moet je accepteren. Als je dan als invaller mag invallen, moet je daar weer belangrijk zijn. Ik zie het allemaal wel.”
Geduld schone zaak
Kloppen op de deur doet El Kachati genoeg. Men weet in de technische staf dat zijn honger onstilbaar is. Toch geeft de Marokkaanse jeugdinternational die vorig seizoen 25 keer scoorde aan dat hij het begrip geduld meester heeft gemaakt. “Ik ben zeker geduldig. Ik zeg altijd: Geduld is een schone zaak. Ik heb al heel lang geduld moeten hebben. Als je de route ziet die ik heb moeten bewandelen om te staan waar ik nu sta, dan moet je als mens geduld hebben. Mentaal moet je sterk zijn. Dat ben ik. Uiteindelijk hoop ik dat mijn kwaliteiten tevoorschijn zullen komen op de Nederlandse velden.”
De Eredivisie-velden dan welteverstaan. De divisies daaronder heeft El Kachati als doelpuntenmaker van Noordwijk, Quick Boys en Telstar wel uitgespeeld. Nu nog dat hoogste treetje. Maar met de intrinsieke mindset van de aanvaller is niets mis. Zowel in aanvallend als in verdedigend opzicht gaat hij voluit. Elke keer opnieuw. Dan wordt hij weleens uitgekapt als hij met een sliding een zeker doelpunt probeert te voorkomen in een van de oefenvormen.
Het pad dat de spits heeft moeten bewandelen heeft die wil in hem aangewakkerd. En dat vuurtje dooft niet zo snel. “Dat denk ik wel zeker. Hoe zal ik dat uitleggen? Het is een stukje honger, een stukje gretigheid. Je blijft gretig. Het maakt niet uit wat het kost. Misschien komt dat ook omdat je een bepaalde route hebt moeten bewandelen. Dat het niet altijd de makkelijkste route is geweest. Of dat je vanaf onderaan weer hebt moeten starten. Dat je dan uiteindelijk jezelf steeds meer omhoog hebt moeten werken. Dat speelt zeker een rol.”
Mentale weerbaarheid
Zo kan de koning van Velsen-Zuid mentaal nog overweg met een reserverol. Tegenslagen zijn onderdeel van zijn verhaal. “Ik koester elk moment dat in mijn leven gebeurt. Dat doe ik ook nu. Dat heb ik vorig jaar gedaan, dat heb ik alle andere jaren ook gedaan. Je weet dat je af en toe als mens een mindere periode hebt. Daar moet je doorheen zien te komen.”
Zo doelt de Noordwijker onder meer op zijn bestaan als profvoetballer dat in 2020 leek te stranden nadat doorbreken bij Sparta er niet in zat. “Soms is dat hartstikke moeilijk en gaat het wat moeizamer, maar ik ben gelukkig door alle moeizame momenten heen gekomen. Ik heb hartstikke mooie momenten mee mogen maken. Dit is er een van. Ik hoop deze lijn door te trekken. Ik heb hier voor drie jaar getekend. Ik wil lekker ontwikkelen als speler en mens. Dat kan ik denk ik zeker bij deze ploeg en deze technische staf.”
Zo gaat zijn ploeg de VriendenLoterij Eredivisie in als nummer één van Nederland. Al rekent El Kachati zich nog niet rijk. “Je weet dat je een fantastische selectie hebt en dat geen enkele wedstrijd onmogelijk is in de Eredivisie, vooral met zo’n groep die wij hebben. Dat je dan na twee wedstrijden eerste mag staan, is mooi, maar je hebt er pas twee gespeeld, hé. Je hebt er nog een paar te gaan”, zegt hij lachend. Dick Schreuder gaf aan dat er vast en zeker ook mindere periodes gaan volgen in de Keizerstad en dat is El Kachati met hem eens. “We moeten gewoon week per week kijken. Vandaag sta je eerste, maar dat kan zondag anders zijn. Zondag moet je vanaf nul beginnen, honderd procent gas geven en zorgen dat je weer drie punten pakt.”
Schreuder als perfecte coach
Als aanvaller past El Kachati deze speelwijze als het perfecte pak voor een bruiloft. Zijn band met de hoofdtrainer omschrijft hij dan ook als fantastisch. “Voorheen, voordat ik naar N.E.C. ben gekomen, heb ik al gesprekken met Dick gehad. Ik geniet van hem als mens, maar ook als trainer. De passie en emotie die hij toont. Het aanvallende voetbal, de hoge intensiteit, dat is iets moois. Daar geniet ik van.”
Dat hij in Almelo na 29 minuten het veld in komt voor verdediger Brayann Pereira is een perfect voorbeeld van de speelwijze van de coach. Met zes aanvallers een gelijkmaker forceren. “Zo is hij ook als trainer. Hij heeft een bepaalde visie en dat is mooi. Zo zie je dat je uiteindelijk die pot omdraait en wint met 1-4. Dat is toch een slimme zet van de trainer geweest.”
Zo vergaat het El Kachati prima aan het Walhalla aan de Waal. Het is de rivier die hij vanuit zijn appartement kan zien om zo nog iets van de nostalgische Noordwijker zeegeur te kunnen ruiken. “Ik heb het geweldig naar mijn zin hier. Als we een paar dagen vrij zijn dan rij ik lekker terug naar Noordwijk, naar mijn familie en vrienden en bezoek ik die. Dat is voor mij ook hartstikke belangrijk, want ik ben echt een familiemens. Dan ben ik hier doordeweeks in mijn eentje.”
Het zijn de offers die horen bij het bestaan van profvoetballer, maar El Kachati heeft het er graag voor over. “Ik weet waarvoor ik het doe, dus dat is wel iets moois. Zolang ze kunnen, komen ze zeker. Als ze een wedstrijdje mee kunnen pikken doen ze dat ook. Anders is het hier volledig in mijn eentje. Focus op mijn voetbal. Focus op mijn ontwikkeling”, besluit de aanvaller standvastig.