Wieke Kaptein wist al een tijdje dat ze naar Chelsea zou gaan. Na een extra jaartje bij FC Twente als huurling maakte ze in de zomer de overstap naar London. Daar heeft ze het “erg naar haar zin” en leert ze enorm van de crème de la crème op haar positie.
“Het niveau is hoog. Elke wedstrijd moet je er staan. Iedere wedstrijd geniet ik heel erg. Je wil er zelf natuurlijk ook staan, maar je hebt wereldspelers voor je als Keira Walsh, Erin Cuthbert. Ik leer daar heel veel van. Ook van Lucy Bronze. Ik denk dat het mij een completere speler maakt. Het is fijn dat ik met zulke spelers op het veld mag staan. Dat is zeker een grote eer.”
Ondanks dat ze met hele serieuze concurrentie te maken heeft in Zuidwest London heeft ze al heel wat speelminuten op haar naam. Iets wat ze niet helemaal aan zag komen. “Nee natuurlijk niet, maar als je dan zó in het team komt. Het gaat goed met jezelf en je hebt niet te veel last van het missen van thuis, dan wil je spelen. Gelukkig krijg ik de kansen. Je verwacht dat niet, maar ik ben blij dat het zo gaat.”
Klassieke fout
Geen last van heimwee dus. Zeker niet nu ze weer herenigd is met haar hond. Van enige aanpassingstijd is dus totaal geen sprake, alhoewel… De 19-jarige middenvelder ging wel één keer in de mist op een Engelse rotonde, die ze op Nederlandse wijze opreed.
“Gelukkig was de rotonde leeg. Dat is eigenlijk het enige wat anders is dan in Nederland. Ze rijden aan de andere kant van de weg en het eten is wel iets anders. Zelf koken gaat goed. Ik vind het ook leuk om na de training te koken en niet altijd aan voetbal te denken.”
Geen ‘broekie’ maar toch ook weer wel
Op de persconferentie van het Nederlands elftal kon Kaptein rekenen op lovende woorden van bondscoach Andries Jonker, die zei dat ze geen talentvolle jeugdspeler meer is, maar tot de kern van Chelsea behoort en heel snel grote stappen heeft gezet.
“Dat is alleen maar mooi als een coach van hier dat ook ziet. Daar ben ik heel dankbaar voor. Als je vertrouwen krijgt van een coach dan kan je jezelf laten zien op het veld. Ik zit nu al twee jaar bij het Nederlands elftal. Op mijn zeventiende debuteerde ik. Ik ben nu nog maar negentien dus eigenlijk ben ik nog een ‘broekie’ maar het voelt anders. De meiden nemen me gewoon serieus en ik leer nog steeds superveel van ze. Ik probeer steeds meer mijn steentje bij te dragen.”
Wereldtoppers in London en Zeist
Bescheiden als ze is, nuanceert ze de woorden van Jonker wel een beetje. Toch komt ze als speler van Chelsea wel iets anders binnen bij Oranje. Dat moet ook wel als je te maken krijgt met concurrenten als Daniëlle van den Donk, Jill Roord, Jackie Groenen en Damaris Egurrola.
“Ik weet dat ik er klaar voor ben. Ik wil het team gewoon helpen. Tuurlijk heb je hier ook wereldspelers staan. Ik ben super dankbaar dat ik nog met ze mag voetballen voordat ze stoppen, aangezien sommigen ook wat ouder worden. We hebben hier een goed team staan richting het EK, waar we competitief kunnen zijn. Ik denk dat dat alleen maar goed is. Ik doe mijn ding en hoop dat ik mag spelen. Daar ben ik voor gekomen. Ondanks de flinke concurrentie begin ik er een beetje bij te horen.”
Vrijdag spelen de Oranjevrouwen in het Asito Stadion in Almelo tegen Oostenrijk voor de UEFA Nations League. Nederland staat na twee groepswedstrijden op de tweede plek met vier punten. Duitsland is koploper met ook vier punten maar heeft een beter doelsaldo. Oostenrijk staat derde met drie punten en Schotland is laatste met nog nul punten.