Onder de rook van Barcelona en in het kielzog van Manchester City vaart de kleine Catalaanse club Girona FC. PSV treft een tegenstander die we inmiddels kennen van de Nederlandse enclave en het duel met Feyenoord, maar de Gironistes kennen een nogal roerige weg naar de eerste Champions League-deelname in de clubgeschiedenis.
Het verhaal van de Europese opponent van PSV, die pas vijf jaar actief is op het hoogste niveau.
De lokale supporter in het piepkleine Estadi Montilivi moet zich de afgelopen jaren wel heel vaak in de arm hebben geknepen. Sinds de oprichting in 1930 bracht het de eerste 87 jaar van haar bestaan grotendeels door in de krochten van het Spaanse voetbal, nu doet Girona dit seizoen plots mee in het miljardenbal.
Waar de club in de beginjaren nog wel te vinden is in de Segunda Division - de Spaanse tweede divisie - schippert het ruim vijftig jaar (van 1951 tot 2008) tussen het vijfde en derde niveau. Een stap omhoog weet de tweede club uit Catalonië nooit te maken. Tot het jaar 2008.
Weg omhoog
Na vijftig jaar afwezigheid dwingt Girona promotie af naar de Segunda Division. Daarmee wordt de weg omhoog ingezet en de aandacht getrokken van een wat groter publiek. Publiek met een gevulde portemonnee.
In 2010 zien lokale zakenmannen ook wel brood in de club uit het middeleeuwse Catalaanse stadje. Dat resulteert in een overname van 72 procent van de aandelen en de verbouwing van het verroeste kleine stadion.
Girona wordt in de omgeving zo hot als het Spaanse weer en de club trekt steeds meer geldschieters door de uitgifte van aandelen. Voor het eerst wordt er hardop gesproken over La Liga. Aan de hand van de nieuwe technisch directeur Kike Carcel wordt die uitspraak in de jaren erna nog wel eens kracht bijgezet.
Want in 2017 is het eindelijk zo ver voor de Gironistes; de eerste promotie naar La Liga in de geschiedenis van de club. In augustus 2017, vier dagen na de eerste competitiewedstrijd tegen Atlético Madrid, ondergaat Girona een ware gedaanteverandering.
City Football Group
Maar liefst 88,6% van de clubaandelen worden verkocht. De helft aan de City Football Group en de helft aan zaakwaarnemer Pere Guardiola, de broer van – en dat is niet geheel ontoevallig – Manchester City-trainer Pep Guardiola.
Een jaar eerder was Pep namelijk nog trainer geworden bij het vlaggenschip van de eigenaarsgroep. In 2020 doet Pere Guardiola afstand van het grootste gedeelte van de aandelen, waarna hij het voorzitterschap van Girona combineert met een functie bij zaakwaarnemerskantoor SEG.
La Liga-directeur Javier Tebas uit op dat moment direct al zijn zorgen, die later terecht blijken. De Engelse voetbalbond verbiedt clubs officieel om in zee te gaan met agentschappen, maar de bevoegdheid van de FA reikt niet verder dan de landsgrenzen.
Vandaar dat CFG, ondanks de ogenschijnlijke belangenverstrengeling, gewoon haar gang mag gaan.
De zorgen van Tebas gaan vooral over het uitleen- en verkoopbeleid dat City hanteert met haar ‘dochterclubs’. Want als Girona voor weinig of geen geld potentiële topspelers kan huren – en soms ook kopen – is er dan geen sprake van oneerlijke concurrentie?
Na de overname stalt Manchester City direct vijf spelers bij Girona – waaronder huidig Juventus-speler Douglas Luiz, maar tot echte successen leidt dat nog niet. Na een knap debuutseizoen in La Liga waarin het tiende wordt, degradeert het in 2019 weer naar het tweede niveau. Echt profiteren van de City-spelers doet het dus nog niet.
Míchel
Drie seizoenen brengen de Catalanen door in de Segunda Division, waarna in 2022 onder de nieuwe trainer de weg omhoog weer wordt gevonden.
Miguel Ángel Sánchez Muñoz, alias Míchel, is de man achter dit verhaal. De veertiger is geen onbekende in het voetbal, maar tot zijn aanstelling bij Girona is hij vooral een lokaal figuur. Hij ontwikkelt een unieke succesformule met de kleine club, die de harten van velen zal veroveren.
Na een prima rentreeseizoen met een tiende plaats in La Liga, leert het mondiale voetbal Girona vorig seizoen pas écht kennen. Met het dertiende salarishuis van de competitie leidt Míchel zijn ploeg met een indrukwekkend puntentotaal van 81 afgelopen seizoen naar de top-3, inclusief goed voetbal.
De 49-jarige Spanjaard is een tactisch pragmatische trainer, die gelooft in geduldig balbezit met verzorgd positiespel. Dat is op zich geen bijzonder gegeven voor een trainer die – zoals velen – geïnspireerd is door Pep Guardiola. Wat zijn prestaties wél bijzonder maakt, is dat hij goed voetbal speelt met beperkte middelen.
Vindingrijkheid
Technisch directeur Carcel maakt er sinds zijn aanstelling in 2012 een kunst van om met een laag budget onderschatte spelers aan te trekken, die door trainer Míchel zorgvuldig tot een werkend geheel worden gevormd.
Het aantrekken van Daley Blind – die eigenlijk over the hill leek, maar bij Girona een cruciale rol speelt – symboliseert het technisch beleid van de club. Vooral met deze ondergewaardeerde krachten heeft Girona een team gecreëerd dat meer is dan de som der delen.
Het succes van de club heeft zijn schaduwzijde. Na het magische vorige seizoen, volgt een grote leegloop. Het vertrek van sleutelspelers als La Liga-topscorer Artem Dovbyk en regisseur Aleix García, dwingt Carcel en Míchel wederom tot vindingrijkheid.
Waar clubs na zo’n successeizoen - met Champions League-voetbal in het vooruitzicht - nog wel eens plots het beleid willen aanpassen, blijft Girona vasthouden aan de weg van het geleidelijke.
Geleidelijke weg
Wie wil kopen voor weinig, moet goed scouten. Girona is weliswaar veel meer dan enkel het veelvraatbeleid van de City Football Group, toch mag niet worden ontkend dat het sterk profiteert van de wereldwijde werkwijze van de eigenaarsgroep.
Meer dan honderd scouts werken voor CFG, waar Girona uiteraard ook gretig gebruik van maakt. Bovenaan de City-piramide staat het grote Manchester City, maar de categorie spelers die net tekort komt voor dat niveau, blijkt vaak een welkome versterking voor Girona.
Langs die geleidelijke weg vindt het afgelopen zomer betaalbare Nederlanders als Donny van de Beek, Gabriel Misehouy en Arnaut Danjuma (op huurbasis). Maar het gemis van de sterren van vorig seizoen laat zich dit seizoen duidelijk voelen en wordt nog niet echt opvangen door de zomerversterkingen.
Momenteel bevindt Girona zich op de elfde plaats in La Liga en ook in de Champions League is het – buiten de must win tegen Slovan Bratislava (2-0) - allesbehalve overtuigend. Het rommelige duel met Feyenoord is exemplarisch voor dit seizoen.
Geen paniek
Míchel heeft geëxperimenteerd met meerdere opstellingen en tactieken, van 4-3-3 tot 4-4-2, maar het team blijft nogal wisselvallig presteren. Vooral scoren blijkt - op de laatste twee wedstrijden na waarin het bij elkaar acht keer scoorde - dit seizoen het voornaamste probleem.
Kanttekening daarbij is wel dat de Catalanen dit seizoen kampen met een overvolle ziekenboeg en dan vooral in de voorste linies. Ook tegen PSV zal het voorin puzzelen worden voor Míchel. Aanvallers Portu, Yáser Asprilla, Iván Martín, Abel Ruiz en Arnaut Danjuma ontbreken momenteel met een blessure.
Maar wie de club inmiddels een beetje kent, weet ook dat de paniek niet snel toeslaat en dat de (inmiddels) tweede ploeg van Catalonië onder leiding van Míchel zomaar weer kan opleven.
Een goed resultaat op bezoek bij PSV in de Champions League is voor het Nederlands-getinte Girona in ieder geval een stap in de juiste richting.