<
>

Zomeraanwinst Almere City "speelde kaartspelletjes met Yamal"

In de middag loopt hij nog op een druilerig grasveld in Almere, ’s avonds ziet hij zeven voormalig Spaanse ploeggenoten in actie tegen Frankrijk. Almere City-aanwinst Àlex Carbonell heeft een bewogen avond voor de boeg. Goede vrienden Marc Cucurella en Lamine Yamal proberen een plek in de finale te veroveren en Carbonell glimt daardoor van trots.

Op een heldere dag kijkt Àlex Carbonell vanaf zijn geboortedorp zo op het Park Güell of La Sagrada Família in Barcelona. Op hele jonge leeftijd stroomt de inmiddels 26-jarige middenvelder in de wereldberoemde jeugdopleiding van FC Barcelona. Hij schopt het tot zijn officiële debuut in de hoofdmacht, maar bij dat ene bekerpotje blijft het.

Via omzwervingen naar Reus, FC Córdoba, Valencia CF belandt de Spanjaard een jaartje in Sittard, waar hij negentien wedstrijden op huurbasis voor Fortuna speelt. Vier jaar later keert Carbonell terug in ons koude kikkerlandje. Geen Spaanse zon, maar een regenachtig Almere op de dag dat ESPN hem spreekt, waar hij nog eens terugblikt op zijn tijd in Barcelona.

Tussen de wereldsterren

“Ik heb wat oefenwedstrijden, een Copa Catalunya- en Copa del Rey-wedstrid gespeeld. Ze hebben me als persoon en als voetballer veel geleerd.” In die tijd zit het talent tussen de supersterren. Hij deelt de kleedkamer met onder anderen Lionel Messi, Neymar, Lionel Suárez, Andrès Iniesta en Sergio Busquets, maar stonden nooit samen op het veld in een wedstrijd.

“Ze hebben me voetballend veel bijgeleerd. Wat zij doen is heel moeilijk om te evenaren, maar het was een hele gave ervaring.”

In het ene Copa del Rey-potje tegen Hércules (1-1) doen de groten der aarde niet mee. Toch zijn er voldoende andere namen waarmee Carbonell op het veld staat. Hij noemt ze voor het gemak even op: “Unai Simón, Marc Cucurella, Alejandro Grimaldo, Dani Olmo, Pedri, Ferran Torres en Lamine Yamal.” Met name met Cucurella en Yamal heeft de Almere-aanwinst een goede band.

“Yamal kwam bij ons spelen in het tweede elftal. Ik speelde altijd Uno of ‘hoger/lager’ met hem. Telkens als hij verloor maakte ik altijd grapjes met hem. En met Marc heb ik jaren samengespeeld. In de Onder 19 zaten we samen, net als in het tweede elftal. Twee of drie jaar. Hij is echt een leuke jongen. We spreken elkaar af en toe en zien elkaar nog wel eens.”

Een succes-berichtje stuurde Carbonell niet. “Ik wil ze niet storen. Ze krijgen zoveel berichtjes.”