Bij de start van de NBA competitie 2022/2023 sta ik gaarne stil bij een bijzondere speler die volkomen onopgemerkt door de sportwereld kan stappen. Hij belichaamt de term “journey man” het best van alle jonge mannen die ooit in de NBA gespeeld hebben. Wie kan zeggen dat hij in 719 NBA wedstrijden opgesteld is en dat bijna onopgemerkt gedaan heeft?
Ishmael Larry Smith (5 juli 1988) is een guard die dagelijks de bijbel leest. Hij maakte zijn studie (bijbelkunde) af op Wake Forest, werd niet gedrafted, maar begon een werkelijk waanzinnige basketbalreis in 2010. Hij gaat nu (hoogstwaarschijnlijk) bij zijn dertiende NBA-ploeg spelen.
De reis
In het kort zijn odyssee in basketbal-land:
2010: Tekende laat voor de Houston Rockets. Werd in januari 2011 naar de Rio Grande Valley Vipers gestuurd. Keerde terug bij de Rockets en ook weer bij de Vipers.
2011: Werd op 24/2 verhandeld naar de Memphis Grizzlies. Speelde 15 wedstrijden en werd op 14/12 “on waivers” gezet. Twee dagen later pikten de Warriors hem op, op Kerstdag startte hij voor de geblesseerde Steph Curry. Werd al op 13/1/2012 bedankt voor bewezen diensten.
2012: Werd op 2/2/2012 vastgelegd door de Orlando Magic en kreeg gemiddeld 10 minuten speeltijd in 38 wedstrijden.
2013: Werd op 21/2/2013 door verhandeld naar de Milwaukee Bucks en speelde daar 16 wedstrijden. Werd in de zomer van dat jaar geruild voor Caron Butler van de Suns en speelde 70 wedstrijden (goed) voor Phoenix. Toch werd hij op 15/7/2014 bedankt voor bewezen diensten: hij kon, zonder opgave van reden vertrekken.
2014: Tekende vier dagen later voor de Houston Rockets, maar speelde slechts zeven pre-season wedstrijden en werd op 27/10 vastgelegd door Oklahoma (waar men veel blessures kende). Hij kwam uit in 30 wedstrijden en werd op 19/2/2015 weer verhandeld naar New Orleans en dezelfde dag weer ontslagen zonder een wedstrijd gespeeld te hebben. Op 22/3 tekende hij voor de 76-ers waar hij op 2 maart 19 punten deed aantekenen, samen met 9 assists. Later dat seizoen kwam hij tot 23 punten en hij sloot het seizoen af met 27 minuten gemiddeld per wedstrijd. Hij werd binnen zijn ploeg geroemd vanwege zijn “sociale manier van spelen en aanwezigheid”.
2015: Werd na het spelen van vijf pre-season wedstrijden voor Washington doorgestuurd naar New Orleans waar hij, in zijn debuut, 17 punten liet aantekenen. Werd op 24/12 van dat jaar verhandeld naar (weer) de 76-ers. Op 26 januari 2016 had hij 26 punten achter zijn naam staan (tegen de Raptors).
2016-2019: Op 8/7 van 2016 tekende hij voor Detroit. Het was toen zijn tiende NBA-ploeg in zeven seizoenen en dat journalistieke feit werd opgepikt door veel kranten en radio- en tv stations. Er volgde een lastige rugblessure en drie seizoenen in Detroit, eentje met 82 wedstrijden en 10.9 punten per wedstrijd.
2019: Op 9/7 van dat jaar zette hij zijn handtekening onder een contract bij Washington. Hij bleef er twee seizoenen, speelde 112 wedstrijden en kon weer vertrekken…net niet goed genoeg, net te klein.
2021: Op 7/8 van dat jaar tekende hij voor de NBA-organisatie in zijn woonplaats: Charlotte, maar zijn verblijf daar duurde tot 10/2/2022 toen Michael Jordan hem liet weten dat hij, samen met Vernon Carey jr, geruild werd voor Montrezi Harrell. Hij kon met de post teruggestuurd worden naar Washington waar hij nog in 28 wedstrijden uitkwam en vervolgens hoorde dat het einde van het seizoen ook zijn einde aldaar betekende. Hij had toen 719 wedstrijden achter zijn naam staan. In 167 wedstrijden was hij gestart op de point-positie, zijn gemiddelde speeltijd was 20 minuten geweest (hetgeen insiders zeer verbaasde!) en hij tekende voor 7.6 punten, 2.5 rebounds, 3.9 assists en 0.7 steals per wedstrijd. Zijn schotgemiddelden waren: 43% van het veld, 32.5% vanuit driepuntland en 67.7% van achter de streep.
2022: Einde reis? Nee, toch maar weer niet. Op 6/7/2022 tekende hij voor de Denver Nuggets. Hij was onderdeel van de spelersruil: Monte Morris-Will Barton naar Washington en Kentavious Caldwell-Pope en Smith naar Denver. Vol goede moed toog hij naar Colorado. Als hij een officiële wedstrijd voor de Nuggets zou spelen in 2022/2023 zou dat zijn dertiende ploeg worden, waarmee hij het peloton Tony Massenburg, Chucky Brown, Jim Jackson en Joe Smith achter zich zou laten. Die mannen sloten hun loopbaan af op 12 verschillende teams.
2022/2023
Ish (zijn roepnaam) Smith stond op het moment van schrijven van deze tekst nog op de lijst van zeventien spelers van de Nuggets. Hij was de oudste, de kleinste en de man met de meeste NBA-wedstrijden achter zijn naam. De officiële opgave aan de NBA van Denver bevatte op zondag 16 oktober 2022 om 5.21 pm (MDT) nog steeds zijn naam.
Gunfactor
Bij het overzicht van de Nuggets-ploeg viel me op dat er geen kleine, handige dribbelaar voor de 1-positie op de lijst stond, anders dan Ish Smith. De lijst bevatte 17 namen en twee van hen waren z.g. two-way players. Dus, met een beetje mazzel vindt deze uiterst sympathieke speler in de Denver Nuggets zijn dertiende NBA-team.
En dat vieren we hier in Nederland met een brede glimlach om de kaken. Sommige spelers hebben, God mag weten waarom, een vrij hoge gunfactor. In al die jaren dat Ish Smith speelde en ik hem volgde, had hij die hoge factor… bij mij toch.
Geloof
Vanwege dat dagelijkse lezen in de Bijbel? Neen, niet daarom, hoewel het wel opvallend is in deze bijna goddeloze sportmaatschappij. Smith is bescheiden, aardig, sociaal en is wars van show, blingbling en extravaganza. Vroeger noemde men deze spelers “rolmodellen”, iets later “een uitstervend ras” en tegenwoordig kom je deze mensen nauwelijks nog tegen in de NBA.
Noem Ish Smith een intelligente, hardwerkende, volhoudende, onopvallende, stille point-guard. Als hij een NBA-arena binnenloopt zullen de veiligheidsmensen waarschijnlijk aan hem vragen wat hij komt doen of dat hij zijn kaartje voor de wedstrijd aan hen kan tonen.