<
>

Mart's Madness: Wilson

ANP

Het NFL-seizoen is begonnen en mijn zesde 'hidden pleasure’, het bekijken van Monday Night Football, ligt alweer achter me. Ik zag de Seattle Seahawks in eigen huis op het nippertje de Denver Broncos verslaan (17-16). Daarmee is zeker niet alles gezegd over deze kraker waaraan een dik verhaal vastzat. Was immers niet de quarterback-voor-jaren van Seattle, Russell Wilson overgestapt (voor vijf jaar en 245 miljoen dollar) naar de Denver Broncos? En was het niet diezelfde Wilson die in de slotseconden van de boeiende wedstrijd als QB van het veld werd gehaald door zijn poedelende coach, Nathaniel Hackett, die dacht met een fieldgoal van place-kicker Brandon McManus de wedstrijd te kunnen winnen. Een fieldgoal vanaf 64 yards wel te verstaan, een afstand die de goede man nog nooit overbrugd had.

Wilson kwam naar de kant, zette zijn helm af en bekeek het schouwspel. Hij stond in het stadion waar hij tien jaar de grote held en (vaak) lieveling van het publiek was geweest, maar hij was nu echter de QB van de verliezende tegenpartij. Na afloop toonde hij zich een goed verliezer door vele van zijn vroegere ploeggenoten te 'huggen' en met sommige even te praten.

In het kort: geboren op 29 november 1988 in Cincinnati als Carrington Wilson. Goede honkballer ook die het tot single A bracht, terwijl hij wist dat het gooien en rennen met een football zijn eerste sport was. Goed christelijk opgevoed, leerling op North Carolina State en Wisconsin, afgestudeerd, gedrafted als 75e speler in de NFL-draft van 2012, negenmaal Pro-Bowl, een keer SuperBowl winst, eenmaal Super Bowl verlies, Rookie of the Year en de beste 'dual-track quarterback' van de laatste jaren.

Een wat? Duel-track ja, dat staat er. Een QB die even graag en even makkelijk gooide als liep. Voor verdedigers moeilijk te lezen. In 2014 'liep' hij 122 yards bij elkaar tegen Washington, een NFL-record. Maar deze Wilson kon soms ook vreselijk chaotische wedstrijden spelen, zoals ooit tegen de Packers toen hij in de eerste helft driemaal een vette interceptie gooide en dat na rust aftopte met weer een interceptie bij een grote achterstand. Droefenis in het stadion, maar toen stond Wilson op en zorgde er eigenhandig voor dat de Seahawks met een kleine zege en na ‘overtime’ van het veld afstapten: 26-20 voor Seattle. Mensen die de wedstrijd gezien hebben, spreken nog steeds van een mirakel.

Wilson was dus, op zijn manier, een bezienswaardigheid waar hij speelde…zag je hem touchdown-passes gooien, of koos hij, tegen tragere verdedigingen, voor solo-rushes die er soms flink gevaarlijk uitzagen omdat verdedigers er op uit waren die gekke QB van Seattle eens goed te grazen te nemen.

O.k. het is een mooi huwelijk geweest bij Seattle tussen club en speler, maar dat kwam tot een halt toen Wilson opstond in de kleedkamer toen twee van de assistent-coaches van Seattle (Mike Solari en Brian Schottenheimer) door de organisatie ontslagen werden. In dat seizoen was hij overigens al een keer gepasseerd als startende QB (de eerste maal in zijn professionele loopbaan). Hij verliet Seattle met de cijfers 104-53-1; niet echt slecht voor een tamelijk onbekende ploeg in de NFL, gezien de ligging van Seattle in het totale NFL-landschap.

Over Wilson is echter veel meer te melden dan kille cijfers alleen. Weet dat hij ook centraal stond in een geweldige muzikale-sportieve stunt toen de beroemde (vind ik) band Phish het nummer 'Wilson' door heel Amerika populair maakte door het publiek na de bekende gitaaraanslag van dubbel-E, massaal 'Wilson Wilson' te laten brullen. Toen bandleider Trey Anastasio tijdens een concert in Seattle opperde dat de Seahawks datzelfde zouden moeten doen in het stadion en de publiciteitsafdeling van de NFL geheel achter dit plan ging staan, werd 'Wilson' een ongekend succes voor Seattle, voor Phish, voor het thuispubliek en voor de NFL. De uitstraling immers van dat samenspel (ingezet als Russel het veld op kwam en in het stadion de Phish-aanzet met de dubbel-E aanslag luid werd gespeeld), was ongekend en ook leuk en vrolijk makend. Voor U lezer: zoek in uw computer op: Phish en 'Wilson' en je begrijpt alles.

Wilson, getrouwd met R&B zangeres Clara (huwelijksvoltrekking vond plaats op een kasteel in Engeland), is mede-eigenaar van de soccerclub Seattle Sounders en stond op de covers van én de Rolling Stone én Sports Illustrated. Hij steunt alles dat met 'gezond leven' te maken heeft. Hij doet in football-helmen, gaat iedere week naar de kerk, heeft een huis van 25 miljoen in de buurt van Denver gekocht en heeft bij heel veel sportfans een goede naam. Tijdens de eerste grote Covid-golf in de USA doneerde Wilson en zijn vrouw een miljoen voedselpakketten in arme wijken van het land.

Tijdens de slotseconden van de eerste Monday Night NFL-wedstrijd moest hij echter toezien hoe zijn nieuwe coach hem terughaalde en voor een mislukte andere optie koos om de wedstrijd in de laatste seconden te winnen. In de Amerikaanse pers werd het werk van de coach afgedaan met: 'Weak, chaotic and disorganized.'

De tv toonde ons het gezicht van Wilson; schijnbaar onaangedaan, geen spoor van ergernis, maar waarschijnlijk toch heel erg teleurgesteld. Benieuwd hoe coach Hackett en Wilson elkaar tegenkwamen in de kleedkamer. En vooral wat de coach toen zei.