<
>

Bij Maradona's eerste liefde Argentinos Juniors klopt het hart nog altijd voor het kind van de club

Een jaar na zijn overlijden wordt Diego Maradona nog altijd herinnerd als een halfgod in Argentinië. Overal in Buenos Aires is er wel een beeltenis van de voetbalicoon zichtbaar; nieuwe muurschilderingen duiken nog wekelijks op in de vele wijken die de Argentijnse hoofdstad rijk is.

'El Pibe de Oro' (Het Gouden Kind) groeide op in Villa Fiorito, een van de armste buurten van Buenos Aires, en werd ontdekt bij Argentinos Juniors om via Boca Juniors naar de Europese topcompetities te verhuizen.

Als speler en na ook zijn actieve carrière keerde Maradona geregeld terug in de kunstenaarswijk La Boca om zijn oude club Boca Juniors te zien spelen. Al feestvierend over het balkon van zijn skybox in La Bombonera omarmde hij als geen ander de adoratie van de fanatieke aanhang.

Zijn eerste liefde zal echter altijd Argentinos Juniors blijven. Een traditionele volksclub uit La Paternal, een buurt gelegen in het noordwesten van de stad en een plek waar bescheiden, hardwerkende gezinnen wonen.

Geliefd bij Argentinos

Het is de club waar Maradona op een zonnige Argentijnse lentedag zijn profdebuut maakte in de hoogste Argentijnse divisie. Op 20 oktober 1976 betrad hij als 15-jarig jochie aan het begin van de tweede helft het veld tijdens het thuisduel met Talleres de Cordoba. Hij werd op dat moment de jongste speler op het hoogste niveau in Argentinië - een record dat in 2003 verbeterd werd door schoonzoon Sergio Agüero.

Bij zijn debuut tegen Talleres (0-1 nederlaag) bracht hij het publiek meteen in extase door zijn directe tegenstander Juan Domingo Cabrera een onvervalste 'caño' (panna) te geven, gejuich en applaus rolde vanaf de tribunes. Zijn enorme bos haar danst die middag overal met hem mee, de bal aan zijn voeten geplakt. ‘Pluisje’ is gearriveerd.

''Maradona was in mijn ogen in het shirt van Argentinos op zijn authentieks te zien. Er waren maar weinig Argentijnse spelers actief in het buitenland, waardoor de competitie in Argentinië erg sterk was. Maar Maradona demonstreerde toen al dat hij tot de beste spelers behoorde,'' omschrijft de Argentijnse sportjournalist Jorge Marinelli.

''Overal in de stad werd over hem gesproken en iedereen wilde een glimp van zijn kwaliteiten opvangen. De thuisvakken waren in de jaren na zijn debuut vaak gevuld met fans van rivaliserende clubs, omdat ze Maradona per se in levende lijve wilden zien spelen.''

Maar Maradona had zich lang voor zijn debuut in het eerste elftal al geliefd gemaakt bij het publiek van Argentinos. Als jeugdspeler van Cebollitas, het opleidingselftal van Argentinos, werd hij opgemerkt als groot talent en hield hij in de rust bij thuisduels van de hoofdmacht de bal hoog.

Het is ergens in juli 1970, zes jaar voor zijn profdebuut bij Argentinos, wanneer de Argentijnse baltovenaar zich definitief in de harten van het thuispubliek nestelt. Halverwege een wedstrijd tegen Boca Juniors stelt hij zijn voetbalkunsten tentoon, zo tekent het ANP in een bericht op.

In de rust steelt een klein, linksbenige jongen met pluizig haar de show. De negenjarige Diego Maradona houdt de bal op onbeschrijfelijke wijze hoog. Als de spelers van de eerste elftallen het veld betreden, roepen de supporters: 'We willen dat hij blijft!', schrijft het persbureau.

Het is voor het eerst dat 'El Diez' massaal de aandacht trekt, en nog altijd zeggen alle Argentijnen dat ze erbij zijn geweest. Al was er in het toenmalige onderkomen van Argentinos slechts plek voor 20.000 supporters.

Befaamde jeugdopleiding

Argentinos Juniors werd in 1904 opgericht door een groepje mannen met socialistische en anarchistische idealen. De rode clubkleur verwijst naar de oorsprong van een vereniging met diepe wortels in de buurt.

Het behoort in het Argentijnse voetbal niet tot de 'Cinco Grandes' (De Grote Vijf; waaronder River Plate, Boca Juniors, Independiente, Racing Club en San Lorenzo vallen), maar moet het vooral hebben van zijn jeugdopleiding.

De club bracht niet alleen Maradona voort, maar door de jaren heen doorliepen ook grote Argentijnse namen als Esteban Cambiasso, Juan Román Riquelme, Fernando Redondo, Sergio Batista en Fabricio Coloccini de jeugdopleiding van Argentinos.

Waar Riquelme, Coloccini en Cambiasso werden weggeplukt voordat ze hun debuut in het eerste elftal van Argentinos hadden gemaakt, kwam Maradona vijf seizoenen uit voor de hoofdmacht van 'El Bicho'. De lokroep van talloze topclubs uit het binnen- en buitenland was jarenlang niet aan Maradona besteed. Mede doordat de Argentijnse voetbalbond samen met de militaire junta niet toestond dat zijn uithangbord naar het buitenland zou vertrekken.

Financieel plaatje

Dat Argentinos de voetballer al die jaren kon blijven betalen, is vooral te danken aan een lucratief contract met Austras als shirtsponsor van de club. De Argentijnse luchtvaartmaatschappij werd dan ook gesteund door de junta. Met de opbrengsten van de deal wist Argentinos een groot deel van het salaris van Maradona op te hoesten.

Volgens Marinelli slaagde Argentinos er met hulp van buitenaf in het ego van Maradona voortdurend te strelen. Met een goed contract op zak haalde Maradona twee jaar na zijn profdebuut zijn familie uit de sloppenwijk Villa Fiorito om in een huis op loopafstand van het stadion van Argentinos te wonen. ''De club zorgde goed voor hem en zag natuurlijk ook de onvergelijkbare potentie van Maradona.''

''Argentinos stond bekend om zijn goede jeugdopleiding en had destijds de bijnaam 'El Semillero del Mundo' (De Kraamkamer van de Wereld). In die tijd acteerde veel jeugdelftallen nog onder de radar van de grotere clubs. Tegenwoordig maken talentvolle spelers al veel sneller op jongere leeftijd een overstap.''

Voor Maradona was er weinig aanleiding om te vertrekken. Wonend aan de Lascano 2257, tegen tegenwoordig is omgedoopt tot 'Het Huis van God', groeide Maradona uit tot een attractie ver buiten het voetbalveld.

In de vijf seizoenen waarin hij voor Argentinos speelde, maakte hij 116 doelpunten en werd hij veelal clubtopscorer. Aan de hand van Maradona reikte de club met een bescheiden status in het Argentijnse voetbal tot de subtop. In 1981 verdiende Maradona een toptransfer naar Boca Juniors.

Stadionnaam

Het bestuur van Argentinos wilde na de verkoop van Maradona het stadion verbouwen. Het toenmalige ‘Estadio Argentinos Juniors’ met zijn houten tribunes was vervallen, maar de plannen waren uiteindelijk niet haalbaar en dus verhuisde de club naar het nabijgelegen complex van Ferro Carril Oeste.

Pas vele jaren later keerde de club terug in de wijk La Paternal, op de plek waar Maradona debuteerde - zo omschrijft journalist Sjoerd Mossou in zijn boek ‘Op zoek naar Maradona’. Een stadion van beton werd in 2003 uit de grond gestampt en niet lang daarna vernoemd naar de trots van Argentinos: ‘Estadio Diego Armando Maradona’.

Boven de toegangspoort van het stadion, dat plaats biedt aan zo’n 25.000 toeschouwers, hangt een plakkaat met de tekst: ''De beste speler aller tijden maakte hier zijn debuut op 20 oktober 1976.'' Ook overal in de straten rondom het stadion zijn er muurschilderingen en andere kunstuitingen van Maradona te vinden.

Het clubmuseum onder de tribune van het stadion dient als een tijdmachine naar de beginjaren van Maradona in het shirt van Argentinos. Het is ook de plek waar vanmiddag tal van televisieomroepen en radiostations neerstrijken om herinneringen op te halen aan Maradona, die vorig jaar op 60-jarige overleed aan een hartinfarct.

Oud-ploeggenoten uit zijn tijd bij Argentinos zullen ook aanwezig zijn om anekdotes te vertellen en een eerbetoon te houden. In het voetbalgekke Buenos Aires, en met name rondom de inmiddels heilige grond waar Maradona debuteerde, klopt het hart nog altijd vol adoratie voor het kind van de club.