<
>

Geboorteland geselen is enkel voor de Zwitsers weggelegd

ANP Foto

De afstand tussen goal en schotkans is te klein om niet te scoren. De tijd om te bedenken hoe te juichen is zo kort dat de eerste reactie van Breel Embolo alleszeggend is. Een halve pas, dan gaan de armen al verontschuldigend omhoog. Kameroen pijn doen, is het laatste wat de aanvaller van AS Monaco wil. Armen omhoog of niet, de 30 miljoen uit Kameroen zullen hun tv niet minder hebben uitgekafferd om het doelpunt van de geboren Kameroenees. De aanvaller kruipt in de voetsporen van een landgenoot van 84 jaar eerder.

De huidige generatie Zwitserse voetballers bestaat amper uit spelers wiens geboortegrond al eeuwenoud in de Alpen ligt. Spelers uit alle windstreken trekken het tenue van de Rossocrociati met alle liefde om hun schouders. Wie dat in 1938 ook deed? Alfred Bickel. Fredy voor ploeggenoten en familie. De clublegende van het Zwitserse Grasshoppers zag voorafgaand aan het toernooi dat de eerste wedstrijd in de achtste finales meteen een pijnlijke zou worden. Nazi-Duitsland de tegenstander, Eppstein is zijn geboortegrond op zijn paspoort. Het zou wel eens problemen op kunnen leveren.

Replay nodig
De achtste finale eindigt in een zwaar onterechte 1-1. De Belgische scheidsrechter John Langenus fluit veelal in het voordeel van de Witte Kruizen. Het doelpunt van André Abegglen betekent dat de wedstrijd een replay nodig heeft om een winnaar aan te wijzen. Opnieuw dient het Parc des Princes als strijdtoneel. Nu met de ‘neutrale’ Zweed Ivan Eklind als leidsman. De Duitsers schieten uit de startblokken. Wanneer Ernst Lörtscher na 22 minuten in eigen doel schiet, werft het scorebordjemannetje een wit vlak met het zwarte cijfer 2 aan het houten scorebord.

Fredy Bickel baalt, en hard ook. Met een Duitse geboorteplaats op zijn papieren wordt hem toch al enige vorm van verkeerde kleur verweten. De ogen die hem in de rust passeren, spreken wat dat betreft voor zich. Het liefste hebben ploeggenoten dat Karl Rappan hem naar de kant haalt. Maar de Oostenrijkse bondscoach is hardhoofdig, kent hem van zijn doelpunten voor Grasshoppers en laat hem staan.

Juichen
Het succes volgt 20 minuten later, als Bickel voor de gelijkmaker zorgt in de hoofdstad van Frankrijk. Juichen had in die tijd nog een andere betekenis. Een sprong omhoog, een arm in de lucht: zoiets volstond toentertijd wel. Bickel was anders. Schreeuwde half Parijs bij elkaar en moest alles en iedereen die het wel en niet horen wil laten weten dat er maar bloed door zijn aderen stroomt: dat van de Zwitsers. En die winnen ook nog met 2-4.

De tijd is vergaan, de wereld is veranderd. Embolo had er niet aan moeten denken zijn geboorteland nóg meer schade toe te brengen door een WK-doelpunt te pierewaaien. En toch zijn de twee Zwitsers de enigen die op een WK tot scoren kwamen tegen het land waar ze het levenslicht zagen. Geboorteland geselen is enkel voor de Zwitsers weggelegd