<
>

Eredivisie-elftal tot nu toe: wie zijn de grootste 'verrassingen'

ESPN

Door de internationale break staat Eredivisievoetbal even op een lager pitje. Een mooi moment om de balans op te maken van de spelers die misschien wel het meeste verrasten in de eerste zeven speelronden. Omdat de focus doorgaans ligt op de spelers van de traditionele top-3 worden die in deze analyse even buiten beschouwing gelaten in deze traditioneel Hollandse 1-4-3-3-formatie.

Keeper: Ivor Pandur (Fortuna Sittard)
Fortuna Sittard begon voor het derde seizoen op rij met Yanick van Osch als eerste doelman. Na drie wedstrijden belandde de Nederlander op de bank ten koste van Ivor Pandur, een 22-jarige Kroaat die voor een jaar wordt gehuurd van Hellas Verona. Van Osch kreeg in de eerste drie speelronden tien tegendoelpunten te verwerken (tegen Ajax, FC Twente en SC Cambuur). Op basis van de statistiek ‘prevented goals’- rekensom van expected goals against min het daadwerkelijk aantal tegendoelpunten- kreeg de 25-jarige Bosschenaar 5,47 doelpunten méér tegen dan verwacht kon worden. Tot dan toe was er geen keeper in de Eredivisie met een hogere onderprestatie dan hij.

Na de keeperwissel werden de eerste twee wedstrijden nipt verloren (2-1 tegen sc Heerenveen en 3-4 tegen FC Utrecht), maar daarna leverden de wedstrijden tegen N.E.C. (1-1) en Excelsior (1-0) vier punten op. Een deel van die prestatie mag deels op het conto geschreven worden van Pandur. In tegenstelling tot zijn concurrent levert de talentvolle doelman een overprestatie van 1.85 op ‘prevented goals’. Sinds dat hij het Limburgse doel verdedigt, scoren alleen Jasper Cillessen (3.06) en voormalig Fortuna-doelman Michael Verrips (2.07) hoger.

Rechtsback: Pantelis Hatzidiakos (AZ)
Hoewel het opmerkelijk is om een speler in dit elftal om te nemen die voorafgaand aan dit seizoen al 117 Eredivisieduels achter zijn naam had staan, heeft de Griekse AZ'er zijn plekje dubbel en dwars verdiend. Hatzidiakos, vaak het mikpunt van kritiek in Alkmaar, heeft zichzelf opnieuw uitgevonden als rechtsback. Na de ongenaakbare passing van Daley Blind is hij de back die het vaakst een ploeggenoot in de aanvallende zone weet te bereiken.

Het levert voldoende gevaar op. Alleen Gijs Smal (12), Joshua Brenet- die zijn vorm van het afgelopen half jaar moeiteloos doortrekt en ook aanspraak maakt op de rechtsbackpositie in dit elftal- en Carlens Arcus (beiden 11) creëerden meer kansen uit open spel dan de ‘herboren’ Griek (10, samen met Milos Kerkez en Phillip Max). Mede daardoor is hij twee keer terug te vinden als aangever op het scoreformulier. Alleen Smal noteert een hoger aantal assist voor een verdediger (3). Al met al dus wellicht wel een grotere verrassing dan de uitstekend spelende Milan van Ewijk en Joshua Brenet, die vorig seizoen van zich lieten horen.

Centrumverdediger: Redouan El Yaakoubi (Excelsior)
De sympathieke aanvoerder van de Rotterdammers speelt op 26-jarige leeftijd in zijn eerste Eredivisieseizoen. De 1 meter 83 lange centrale verdediger maakt indruk voornamelijk in het fysieke gedeelte. Daarin prijkt hij namelijk bovenin vrijwel elk duel-lijstje dit seizoen. Ondanks dat de Marokkaanse Nederlander niet de langste ‘laatste man’ van de Eredivisie is, won hij ten opzichte van hen tot op heden de meeste luchtduels dit seizoen.

Daarnaast zijn er op het hoogste niveau van Nederland maar twee centrale verdedigers (Rodrigo Guth; 16 en Mike te Wieriek; 14) met een hoger aantal intercepties dan hij (13, samen met Armando Obispo bijvoorbeeld). Verder is El Yaakoubi degene die de meeste persoonlijke duels won van alle verdedigers in de Eredivisie. Op twee opbouwende fouten na tegen FC Twente en PSV maakt de Excelsior-captain een solide indruk.

Centrumverdediger: Radinio Balker (FC Groningen)
Nadat hij zijn gehele eerste seizoen in Groningse dienst moest missen door een zware kruisbandblessure, oogt de van Almere City overgenomen centrale verdediger uitstekend in zijn eerste maanden als basisspeler. Balker, die tien centimeter groter is dan zijn compagnon in dit elftal, is bijzonder atletisch voor iemand van zijn formaat. Met name in het doordekken behoort hij tot de top van de Eredivisie.

Ook noteert de 24-jarige rechtspoot op drie spelers na de meeste geslaagde tackles in de Eredivisie. Daarnaast kan hij, ondanks dat hij met zijn voorkeursbeen eigenlijk niet goed uitkomt, de opbouw verzorgen voor de ploeg van Frank Wormuth.

Linksback: Nathan Tjoe-A-On (Excelsior)
Voor de linksbackpositie zijn er heel veel gegadigden. Milos Kerkez (meeste aangekomen voorzetten, meesre assists) en Gijs Smal (meeste gecreëerde kansen uit open spel, op één na meeste balcontacten vijandelijke zestienmeter) staan vaak in de picture met hun prestaties. De ‘stille parels’ van de eerste zeven speelronden zitten bij de promovendi.

Engelse Nederlander Derry John Murkin is bezig aan een aardige eerste seizoen op het allerhoogste niveau. De linkervleugelverdediger heeft de meeste persoonlijke duels gewonnen van al zijn collega’s in de Eredivisie. 42 stuks, waarmee hij een ruime voorsprong heeft op Alex Bangura, Daley Blind en Mats Köhlert, die gedeeld tweede staan met 33 succesvolle duels.

Toch is er in dit elftal eigenlijk alleen maar plek voor Nathan Tjoe-A-On, die eveneens nieuw is op dit niveau. Met name de laatste weken voor de korte onderbreking was hij erg goed bezig en beloonde hij zichzelf met zijn eerste doelpunt ooit in 33 wedstrijden profvoetbal. Verdedigend laat de 20-jarige Rotterdammer zien zijn mannetje te staan en is er niemand die meer intercepties maakte dan hij. Tel daarbij op dat alleen Milos Kerkez meer succesvolle voorzetten afleverde (uit open spel) dan Tjoe-A-On en dan verdient de linksback van Excelsior zeker een plekje in dit elftal.

Controleur: Ramiz Zerrouki (FC Twente)
Na een roerige zomer waarin er voornamelijk vanuit Rotterdam-Zuid aan Ramiz Zerrouki werd getrokken speelt de controlerende middenvelder zijn teleurstelling goed van zich af. De Algerijn is bezig aan een zeer goed seizoen binnen de landsgrenzen. Op heel veel data die relevant zijn voor middenvelders scoort Zerrouki enorm goed. Om die reden kan en mag hij niet ontbreken in dit elftal.

Trainers benadrukken steeds meer de rol van de controlerende middenvelder, die zorgt voor balans in het elftal en verdedigend kan denken. Bij de topclubs lopen met Edson Álvarez en Ibrahim Sangaré al zulk soort spelers rond, terwijl Feyenoord juist met Fredrik Aursnes zo’n speler kwijtraakte.

FC Twente wilde een vertrek van de 17-voudig international van Algerije koste wat kost voorkomen en plukken daar de vruchten van. Tot op heden wonnen alleen Dani de Wit (51), Xavi Simons (45), en Quinten Timber (44) méér persoonlijke duels dan Zerrouki (42). Ook zijn er maar twee spelers die een hoger aantal intercepties verrichte dan hij (14. Lucas Bernadou; 18 en Tijjani Reijnders 16). Wat betreft aantal balveroveringen, aantal geslaagde tackles en balbezit gewonnen in het aanvallende derde deel is hij koploper van alle middenvelders in de Eredvisie.

Ook in het voetballende/aanvallende gedeelte draagt Zerrouki nadrukkelijk zijn steentje bij. Van alle middenvelders in de Eredivisie noteren alleen Jordy Clasie, Tijjani Reijnders, Joey Veerman en Edson Álvarez een hoger aantal succesvolle passes. Met name op de helft van de tegenstander, maar wellicht nog belangrijker, in het laatste derde deel zijn er maar drie spelers die het nóg beter doen, namelijk AZ’ers Reinders en Clasie en Feyenoorder Orkun Kökcü.

Midmid: Tijjani Reijnders (AZ)
Dan naar de aanvoerder van het Eredivisie-elftal tot nu toe. De spectaculaire ontwikkeling van Tijjani Reijnders is niet onopgemerkt voorbijgegaan. Vorig jaar liet hij zich nog voornamelijk als invaller zien, maar dit jaar heeft de jonge Zwollenaar zijn kans gegrepen op het kwalitatief sterke middenveld van AZ. Inmiddels hoor je niemand meer over de vertrokken Fredrik Midtsjø.

We zagen eerder al dat hij het op één na meeste intercepties heeft én op een speler na de meeste succesvolle passes verstuurde. Er is daarbij niemand met een hoger aantal succesvolle passes op de helft van de tegenstander en final third, gecreëerde kansen uit open spel en schoten (op doel).

Met 24 schoten- waarvan elf op doel- en 19 gecreëerde kansen voor ploeggenoten (inclusief standaard situaties) is Reijnders bij het meeste doelgevaar betrokken van alle middenvelders in de competitie. Dit terwijl hij met 144 aangekomen passes in de laatste 30 meter van het veld ook nog eens de midmid is die het vaakst een ploegmaat in de aanvallende zone weet te bereiken. Tel daarbij op dat Reijnders óók nog eens een goede balafpakker blijkt en dan kan je spreken van de meest complete middenvelders van de competitie. Op zijn eigen terrein in de middelste zone heeft alleen teamgenoot in dit elftal, Zerrouki (33) meer balveroveringen dan de 24-jarige AZ’er.

Aanvallende middenvelder: Iliass Bel Hassani (RKC)
Dat Iliass Bel Hassani het voetballen nog zeker niet verleerd heeft, laat hij bij RKC maar weer eens zien. Het tweede seizoen in Waalwijkse dienst is tot op heden zeer succesvol. Mede door een uitstekend optreden tegen SC Cambuur ongeveer twee weken terug, waarin de tegen PSV gepasseerde aanvallende sportieve revanche nam, staat de Marokkaanse Nederlander hoog in vele aanvallende lijstjes. Ook al speelde Bel Hassani ten opzichte van vele hoogvliegers een wedstrijd minder, is hij wel een van de gevaarlijkste middenvelders van de Eredivisie.

De creatieveling wordt veelvuldig in het aanvallende gedeelte gezocht en creëert daarmee veel kansen voor ploeggenoten. Al elf keer vond hij iemand in een kansrijke positie voor een doelpunt. Daarmee moet hij voorrang verlenen aan Joey Veerman, Reijnders, Xavi Simons (allen 15), Quinten Timber (14) en Othamane Boussaid (13). De dribbelaar moet alleen Mohammed Kudus en Timber voor zich dulden als het gaat om afgemaakte acties en neemt het doel geregeld onder vuur.

Opvallend is dat alle drie zijn doelpunten van buiten de zestienmeter kwamen. Daarmee is hij de enige speler met überhaupt drie goals van buiten het strafschopgebied. Mede door zijn uitstekende prestaties is RKC- dat met bescheiden middelen werkt- goed begonnen aan de competitie en kunnen ze rekenen op veel complimenten. Er werd zelfs knipogend een vergelijking gemaakt met het net iets kapitaalkrachtigere Manchester City.

Rechtsbuiten: Václav Cerny
Na twee enorm vervelende knieblessures staat de nog maar 24-jarige Václav Cerny eindelijk weer een stuk vrijer op het voetbalveld. Nog steeds wordt hem verweten dat hij met lichte ‘angst’ voetbalt vanwege zijn langdurige kniekwetsuren. Toch laat de Tsjech weer van zich horen dit seizoen. In een week tijd scoorde hij vier keer verdeeld over twee wedstrijden (twee tegen Excelsior en twee tegen PSV). Door die vier goals is hij de op vier na meest scorende aanvaller van de Eredivisie (Gakpo; 8, Danilo; 6, Bergwijn; 6 en Dost; 5). Het is hem alleen nog niet gelukt om anderen te laten scoren.

Johan Bakayoko dribbelde ook tien keer voorbij zijn tegenstander.

Dat heeft deels te maken met dat alle zes zijn voorzetten geen teamgenoot vonden. Voorlopig kiest de rechtsbuiten, die traditioneel gezien met zijn linkerbeen aan de verkeerde kant staat, voor een poging op doel. In de eerste zeven speelronden schoten alleen buitenspelers Gakpo (32), Odgaard (26) en Dilrosun (18) vaker dan Cerny (17).

Spits: Tobias Lauritsen (Sparta)

Spits Tobias Lauritsen heeft een zeer goede indruk gemaakt in zijn eerste wedstrijden in het rood-wit gestreepte shirt van Sparta. Het 1 meter 94 lange aanspeelpunt moet het voornamelijk van zijn fysiek hebben en maakt daar ook dankbaar gebruik van. Dit seizoen is er geen enkele aanvalsleider die meer persoonlijke duels won dan hij en herovert alleen Danilo (elf keer) vaker de bal terug in het aanvallende derde deel dan hij (zeven keer).

Dan nog iets waar de Noor enorm in uitblinkt. Koppen. Met een ruime voorsprong op nummer twee Bas Dost leidt de 25-jarige spits het ‘luchtduelklassement’. Uiteindelijk leidde het tot negen doelpogingen met het hoofd, wat het hoogste is van alle spitsen in de Eredivisie. Een derde daarvan ging tussen de palen en eentje tegen het net. Grappig genoeg maakte de centrumspits dit seizoen dus meer doelpunten met zijn voeten (2) dan met zijn hoofd.

Linksbuiten: Oliver Valaker Edvardsen (Go Ahead Eagles)
In een elftal waarin spelers van de traditionele top-3 niet worden uitgesloten zou natuurlijk een plekje ingeruimd zijn voor linksbuitens Cody Gakpo en/of Steven Bergwijn. In dit elftal niet en dus duiken ineens ‘nieuwe’ namen op. Oliver Edvardsen verruilde afgelopen zomer zijn geboorteland, waar hij speelde voor Stabæk Fotball, voor Go Ahead Eagles. Door zijn goede start staat daarmee de teller van het aantal Noren (in de voorhoede) op twee.

Want de pijlsnelle buitenspeler heeft door zijn vier doelpunten de schijnwerpers op zich gericht gekregen. Door zijn productieve begin mag hij zichzelf zelfs topscorer van het rechterrijtje noemen, ondanks dat zijn club twee weken geleden nog tijdelijk de rode lantaarn droeg. Backs hebben bij tijd en wijle moeite om hem af te stoppen en moeten geregeld aan de noodrem trekken. Van alle buitenspelers in de Eredivisie kregen alleen Couhaib Driouech (9), Dušan Tadić en Rui Mendes (beiden 8) vaker een overtreding mee dan Edvardsen (7). Dat komt mede door zijn snelheid. In de Eredivisie zijn er slechts vier (op papier) buitenspelers die meer sprints noteren dan de Noor.