<
>

Ralf Seuntjens baart opzien met Last Dance in Japan

Peter Bosz, John van Loen, Gerald Vanenburg, Richard Witschge, Pieter Huistra en nu dus ook Ralf Seuntjens. De 32-jarige Bredanaar verlaat zijn jeugdliefde NAC Breda voor een avontuur in Japan. FC Imabari, uitkomend in de Japanse J3 League, is de nieuwe club van de spits.

Het Rat Verlegh Stadion wordt ingeruild voor Arigato Service Yume Stadium. Geen Avondjes NAC meer voor 19.000 uitzinnige supporters, maar wedstrijden voor 5.000 man die plaatsnemen op tribunes gelegen tussen het groen en gebergte van Imbara. The Last Dance van The Seun of God is fascinerend te noemen.

Seuntjens is altijd blijven dromen

Als kind van Breda had Seuntjens nog één wens. Spelen voor zijn NAC, in zijn stad. Waar Seuntjens ook speelde, hij stak zijn liefde voor de club nooit onder stoelen of banken. “Het is een droom die uitkomt om te spelen voor deze club. Het voelt voor mij als thuiskomen, ondanks dat ik nooit eerder voor NAC heb gespeeld. Thuis in Breda en thuis bij mijn club”, zei Seuntjens bij zijn presentatie, terwijl hij nog met De Graafschap, op dat moment een directe concurrent van NAC, vol in de race was voor promotie. De keuzes van Seuntjens zijn vaker ondoorgrondelijk.

Seuntjens is altijd blijven dromen, ook al is zijn meest gekoesterde al uitgekomen. Eén jaar nadat hij zijn handtekening onder een tweejarig contract bij NAC had gezet, dient zich een volgend sprookje aan. De interesse van een club actief op het Japanse derde niveau prikkelde hem opnieuw. Dit was wéér een kans die hij niet kon laten lopen. “Je zou het kunnen omschrijven als een droomscenario, maar NAC is ook een droomscenario. As je ziet wat de supporters vanavond doen voor mij. Daar kan ik om huilen, dat is zo mooi”, prees Seuntjens de NAC-aanhang na zijn laatste wedstrijd in Nederland. Uitgerekend tegen De Graafschap liet hij de B-side nog één keer ontploffen. Een droomscenario, Seuntjens zei het al.

De 32-jarige routinier, die alle stadions van Nederland heeft gezien, gaat zijn carrière afsluiten in de Japanse J3 League. Een competitie waar tot afgelopen seizoen één Nederlander actief was. Voormalig jeugdinternational Calvin Jong-A-Pin probeerde het nog anderhalve maand in de competitie voordat hij besloot er mee te stoppen. Jong-A-Pin snapt wel waarom FC Imabari Seuntjens heeft aangetrokken. Met zijn 1.91 meter boezemt Seuntjens flink wat angst in, zegt de oud-verdediger van FC Volendam, sc Heerenveen en Vitesse. "Om iets te forceren, nemen ze een spits die groot en sterk is. Dat gaat voor problemen zorgen en is een voordeel. Ze gaan zijn lengte proberen te gebruiken", vermoedt Jong-A-Pin.

FC Imabari is een club met ambities. De J1 League is het doel en daar wordt hard aan gewerkt. Vorig jaar presenteerde Imabari een plan voor een nieuw multifunctioneel stadion voor 6.000 toeschouwers dat in de toekomst kan worden uitgebreid naar 15.000 plekken. Het is een vereiste om te spelen op het hoogste niveau. In 2023 moet het af zijn. Hieronder zie je een impressie van het nieuwe thuis van de Seun of God.

Journalist Hans Vos heeft als columnist in het Japanse World Soccer Digest het voetbal aldaar in de afgelopen 20 jaar een ontwikkeling zien doormaken. Hij stelt dat Seuntjens qua niveau zeker een stap terug gaat doen. “Het is vergelijkbaar met de Nederlandse Tweede Divisie. Lange tijd was er maar één profniveau in Japan”, zegt Vos. De J1 League zag in 1992 het levenslicht, daarna volgde de J2 in 1999 en sinds 2013 kent Japan een derde profdivisie. “Toen werd de hoogste amateurklasse toegevoegd aan het profsysteem. Het is een combinatie van full profs en semiprofs. Je kunt het vergelijken met clubs als Quick Boys en Katwijk in Nederland.”

Japanse voetbalcultuur verschilt enorm met de Nederlandse

Seuntjens moet zich voorbereiden op een culturele omwenteling, stelt Vos. “Dat wordt een heel andere wereld voor hem. Je kunt het niet vergelijken met de Eredivisie of Keuken Kampioen Divisie. Hij zal daar in de watten worden gelegd en alles zal pico bello voor hem geregeld zijn. Zo zijn Japanners. Maar qua entourage en clubgevoel is het heel anders dan in Nederland. Daar zal hij enorm aan moeten wennen”, verwacht Vos. Een voetbalwedstrijd in Japan is een echt familie-uitje, zoals de Amerikanen het honkbal beleven. Van onderlinge rivaliteit is nauwelijks sprake, weet Vos. Supportersrellen zijn een onbekend fenomeen in Japan.

“Het is niet alleen geven, maar ook nemen”, omschrijft Vos de Japanse omgangsvormen. “Hij zal er wat voor terug moeten doen om het tot een succes te maken.” Met twee Zuid-Koreanen, één Braziliaan en één Australiër kan de taalbarrière een obstakel worden voor Seuntjens. “De gemiddelde teamgenoot zal beperkt Engels spreken. Als ze al het lef hebben om te communiceren. Waar hij ook aan zal moeten wennen is de kleedkamerhumor. In Japan is voetbal een heel serieuze zaak. De clubcultuur die wij hier kennen, van-ons-kent-ons, is heel anders.”

Dat kan Jong-A-Pin beamen. "Het kan heel moeilijk worden in Japan, zeker als je er blind instapt", zegt hij. "Mijn eerste jaren waren echt moeilijk. Je moet veel accepteren. Soms moet je even slikken. De trainer is de baas." Het teambelang staat voorop in de Japanse voetbalcultuur. "Laat zien dat je wil winnen. In het buitenland houdt iedereen zich bezig met zijn eigen plek. Japan heeft dat wat minder. Zelfs de jongens op de bank zijn blij als je wint", aldus Jong-A-Pin.

Geen gouden bergen meer in Japan

Net als in China zijn de tijden van gouden bergen ook in Japan voorbij. Barcelona-icoon Andrés Iniesta speelt bij Vissel Kobe op zijn laatste benen als reclamezuil in de hoogste afdeling, maar daarachter zijn de grote namen passé. “Het is door de coronacrisis helemaal uit elkaar geknapt in China, maar in Japan hebben ze al veel eerder stappen terug gedaan in het salarisniveau. Ze worden allemaal heel goed verzorgd, alleen zie je niet heel veel topvoetballers meer.”

Imabari is niet de stad van de grote verleidingen. De Japanse binnenzee waaraan Imabari is gelegen zorgt voor indrukwekkende vergezichten en de zes tempels, die deel uitmaken van een pelgrimsroute, zijn een ware trekpleister voor toeristen. Een bruisend uitgaansleven, zoals de Grote Markt in Breda vind je er echter niet. “Hij komt in heel andere wereld. Als hij zich daar echt wil concentreren op het voetbal, zal hij zich moeten aanpassen. Misschien wordt Seuntjens wel de volgende attractie”, besluit Vos.

De J3 League is twee speelronden onderweg. De nieuwe club van Seuntjens won afgelopen zondag met 1-2 van Kataller Toyama en staat 11e met drie punten.