<
>

Na Roland Garros maakte Kiki Bertens de balans op: "Eén of twee plusjes tegenover waslijst aan minnen"

Kiki Bertens zette dit jaar na twaalf jaar een punt achter haar tenniscarrière. De beste Nederlandse tennisster ooit, die tussen oktober 2018 en februari 2021 in de top-tien van het vrouwentennis stond, maakte na de verloren openingswedstrijd op Roland Garros een lijst van plussen en minnen. Fysiek kon ze niet meer en besloot haar afscheid aan te kondigen. Haar carrière eindigt op de Olympische Spelen, waar ze niet het afscheid krijgt wat ze verdient.

In Tokyo wordt ze in het enkelspel al in de eerste ronde uitgeschakeld door de Tsjechische Markéta Vondrousová. In het dubbelspel winnen Kiki Bertens en Demi Schuurs de eerste wedstrijd, maar het als derde geplaatste koppel verliest van Russinnen Veronika Koedermetova en Jelena Vesnina. Een deceptie voor Bertens, die knakte na het verlies in de eerste ronde op Roland Garros van dit jaar.

“Daar kwam het besef van ‘wil ik dit nog wel?’. Ik ben er gewoon klaar mee. Ik werk misschien wel harder dan ooit na mijn achillespeesoperatie, maar om terug op niveau te komen is best lastig. Dan ga je nadenken of je hier nog plezier uit haalt en of je dit nog elke dag opnieuw wil doen. Na Parijs maakte ik de balans op. Ik had een enorme lijst met minnen en maar één of twee plusjes. Dan weet je dat je moet stoppen”, blikt de 30-jarige toptennisster terug.

"Ik heb in de grootste stadions gespeeld, terwijl ik vroeger nerveus werd van drie man langs de baan" Kiki Bertens

Wedstrijdstress

In haar solocarrière speelt de Wateringse 708 wedstrijden, waarvan ze er 265 wint. Daarin bereikte ze vele hoogtepunten zoals het bereiken van de halve finale van Roland Garros in 2016, een vierde plaats op de WTA-wereldranglijst en de eindzege op het WTA-toernooi van Madrid. Toch heeft ze daar weinig van kunnen genieten. “Je weet dat je iets bijzonders hebt gedaan, maar de dag ná de finale vlieg je naar Rome en sta je alweer op de baan. Sinds ik gestopt ben, heb ik het besef pas echt gekregen van alles wat ik gepresteerd heb en hoe bizar ik dat eigenlijk vind.”

Buiten het spelen van vele wedstrijden per jaar - meer dan haar concurrenten- heeft Bertens last van spanning, wat leidt tot wedstrijdstress en overgeven. “Spanning slaat snel op mijn maag. Dat hoorde er een beetje bij. Je leert ermee omgaan en ik ben blij dat in de loop der jaren het gelukt is om die zenuwen onder controle te krijgen.”

Toen Bertens op haar twaalfde bij een bezoek aan Roland Garros het volgepakte centercourt binnenliep, zei haar ‘tennisvader’ Van der Brugghen: “Dit is waar je het voor doet, hiervoor train je elke dag”. Waarop Bertens reageerde: “Hier wil ik nooit spelen, veel te veel mensen”. Terugblikkend daarop is de aanstaande moeder trots op haar eigen ontwikkeling. “Ik heb geleerd vertrouwen te hebben in mezelf. Ik heb in de grootste stadions gespeeld, terwijl ik vroeger nerveus werd van drie man langs de baan. Ik heb me kunnen afsluiten van de buitenwereld en ben bij mezelf gebleven. Dat neem ik voor altijd mee in mijn leven.”

Van het een in het ander

Tijd voor rust is er nauwelijks voor de gestopte tennisster. Drie maanden nadat Bertens haar racket in de kast opbergt, is ze samen met haar echtgenoot- en voormalig fysiotherapeut- Remko de Rijke in verwachting van een jongen. “Dat wordt weer een hele nieuwe uitdaging. Wel een hele leuke, maar ik ga wel weer van het ene in het ander. We hebben nog heel veel tijd om ons voor te bereiden en ik kan nog steeds genieten dat ik niet elke dag iets moet. In een van de eerste weken heb ik een hele week op de bank gelegen, lekker gegeten en een wijntje gepakt. Niks moet en alles kan. Dat was ook wel eens lekker.”