<
>

Mart's Madness: Een kwestie van ervaring

'Assistent-coach' LeBron James (R) in gesprek met Anthony Davis ANP Foto / Harry How

Een heftig opgewonden basketbalfan uit Haarlem hield me aan op straat. Of ik er ook zo de tering in had dat de Lakers met een soort ouwe-van-dagenhuis aan het spelen waren. Ik schrok even van de taal, maar begreep wat de jonge twintiger bedoelde: hij droeg, zag ik pas later, zelfs een shirt van de Lakers. Als je op een kille novemberdag in mistig Haarlem een old fashioned Lakershirt dat al een paar jaar niet gewassen is, durft te dragen, ben je een echte NBA-fan en heb je recht van spreken.

De jonge kerel fulmineerde verder: zeven ouwe lullen in dezelfde shirts…wie had dat bedacht? Ik maakte toen een beginnersfout door te snel te zeggen: "LeBron…" De kerel keek me aan: "Hoe weet jij dat?" Ik: "Omdat dat de waarheid is, als je de inside wereld van de NBA een beetje gevolgd hebt, dan kon je dat van kilometers afstand aan zien komen," zei ik.

Hij keek me argwanend aan: "Dus LeBron heeft dat zooitje ouwe lullen opgetrommeld…wil je dat zeggen?" Ik: "Het zal niet letterlijk zo gegaan zijn, maar het was bepaald geen geheim dat de jonge spelers die verleden seizoen bij de Lakers speelden het helemaal niet vervelend vonden dat ze verruild of verkocht werden." Hij: "Het waren er inderdaad wel veel…daar hebbie gelijk in."

We spraken nog een minuut of tien verder en kwamen langzaam tot elkaar. Ik poneerde iets van een stelling door te zeggen dat de meeste topploegen van verleden seizoen een tamelijk hoge gemiddelde leeftijd met zich droegen. Zonder dat we sluitende en officiële cijfers voor die stelling hadden, namen we dat beiden maar aan.

Pas thuis kon ik het opzoeken en verrek, die min of meer gedurfde stelling leek op een redelijke klinkende waarheid. Volgens de officiële cijfers waren de laatste acht ploegen van afgelopen play-offs de oudste acht ploegen. Dus? De Clippers, Jazz, Nets, Bucks, Blazers, Heat,, 76-ers en Suns bleken tamelijk oude selecties te hebben. En passant zag ik dat de gemiddeld oudste ploeg van 2020 (weet U nog: spelen in de bubbel van Orlando) de Lakers waren.

Wie wonnen toen? En diezelfde Lakers stuurden dus een groot aantal spelers weg, liet hen als het ware 'vrij' om in andere steden, in andere ploegen en in andere culturen te gaan spelen en in plaats van al die weggestuurde jongens kwam een soort veteranenteam Los Angeles binnenlopen en daar ergerde mijn gesprekspartner van de middag zich aan. Hij vond het een schande, volksverlakkerij…zei hij.

Is het dat ook?

Wat gebeurde er met de Lakers? Weggestuurd werden Dennis Schröder, Kyle Kuzma, Alex Caruso, Kantavius Caldwell-Pope, Markieff Morris, Wes Matthews, Jared Dudley, Montrezi Harrell, Andre Drummond, Ben McLemore, Alfonzo McKennie, Devintea Cacok, Marc Gasol, Quinn Cook en Kostas Antetokounmpo. Dat hield in dat LeBron James, Anthony Davis en Talen Horton-Tucker hun eigen locker in de kleedkamer bleven behouden en dat er een heel nieuw leger NBA-veteranen werd binnen gehaald.

Of dat de keuze van coach Frank Vogel was? Ik betwijfel dat. Dat er niet nog verder verjongd moest worden…oké, dat zag hij wellicht wel in, maar dat er deze vreemde slinger aan het inkoopbeleid werd gegeven…daar kon hij toch niet tegenop. Was het een idee van General Manager Rob Pelinka, een type dat gladder is dan de gladste aal ter wereld en die goed kan rekenen en goed kan luisteren naar wat LeBron hem voorhoudt?

Boven dat alles staat de vraag of de baas van al die mensen, Jeannie Buss, dit allemaal goed zou vinden, want zij gaat over de centen en bekend is dat ze er behoorlijk zuinig mee omgaat. Op enig moment, toen die exodus van spelers op gang was gekomen, moet zij toch wel even aan LeBron gevraagd hebben:” Weet je het zeker?” Ja, met een klein stemmetje.

LeBron moet, in de lange zomer dat de NBA doordraaide zonder hem en zijn ploeg, bedacht hebben dat een grote revolutie aanstaande was. Hij had genoeg van die te aardige en te lief spelende jongetjes rond hem. De waarheid leek ook een andere kant te hebben: al die te aardige en te lieve jongentjes en halve veteranen waren het zat altijd maar derde of vierde viool te moeten spelen, altijd maar die zeurkoos van James aan te moeten horen en altijd naar het derde niveau geduwd te worden door hun aanvoerder en beste man die zo’n grote mond tegen een ieder had.

Want, wees eerlijk, dat was James nog steeds, zeker toen duidelijk werd dat Davis zo’n beetje om de twee wedstrijden een pijntje voelde en rustig in zijn modieuze strandpakjes de wedstrijden bijwoonde. Toen de Lakers vakkundig door de Suns opgerold werden, wist LeBron het zeker; hij opende de vensters en riep "Fresh air, I want more fresh air". En wat gebeurde? G.M. Pelinka pakte zijn chequeboekje en wachtte af.

En daar kwam een vreemde stoet van grote dwergen Los Angeles binnenlopen: Russell Westbrook, Carmelo Anthony, Dwight Howard, Trevor Ariza, Kendrick Nunn, Wayne Ellington, Malik Monk, DeAndre Jordan en Kent Bazemore…

Jeetje! Wat moesten deze aanstaande afdankers van de NBA nu bij de Lakers gaan doen? Spelen. Wat? Ja, spelen. Spelen onder coach Vogel en onder assistent-coach James…

En toen de deur nog even bleef openstaan kwamen daar, gehaast en al, nog Jay Huff, Sekou Doumbouya en Austin Reaves bij. Onbekenden voor U lezer en waarschijnlijk toch ook voor de gemiddelde bezoeker van Lakers-wedstrijden.

Dus?

Dat heet dus grote schoonmaak. LeBron was het gezeik beu en de vertrekkers waren het gedoe rond LeBron beu. Natuurlijk was hij nog steeds een der beste spelers binnen de NBA, maar al die spelers die nu weggestuurd werden, waren het “gedoe” rondom deze persoonlijkheid zat. Dan maar naar Washington of Boston of waar dan ook.

Pieppppp…wat kraakte daar? De deur, die nog op een kiertje stond. En kijk wie daar glimlachend stond? Rajon Rondo, de man die twee jaar eerder bij de Lakers speelde en als een soort melaatse werd weggedaan naar n.b. de Clippers…en hij was terug. Juist, een eikel van een speler, maar wel iemand die alle tegenstanders die ertoe doen in de NBA, kent en weet dat al die tegenstanders geweldig de pest aan hem hebben…

En met dat zooitje moesten de Lakers gaan spelen? Ja, dat vond de leiding, dat vond de coach , dat vonden James en Davis en al die anderen keken toe en luisterden toen de marsroutes werden uitgetekend. Zo zou het gaan gebeuren.

De NBA-competitie begon, de Lakers verloren van de Warriors, van de Suns, klopten de Grizzlies en Spurs, verloren (ja, verloren van de edele Kindergarden die OKC heet) wonnen er drie op rij (Cavs, Rockets en nogmaals Rockets, verloren van de Thunder (dus weer), van de Blazers, wonnen er twee van de Hornets en Heat en raakten toen de bodem van de put aan door van Minnesota te verliezen na een giga voorsprong te hebben verspeeld. Op 14 november werd er kielekiele gewonnen van de Spurs en liep LeBron James met een zeer modieuze schilders broek en borsalino op het hoofd assistent-coach in de NBA te spelen. Maffer kon haast niet, maar dit was het nieuwe scenario voor succes Los Angeles style. En ja, dat klopt, die wedstrijd tegen de Spurs was werkelijk niet om aan te gluren, hoewel San Antonio nog uit totaal verloren positie tot 2 punten terugkwam, vlak voor tijd.

De Lakers staan, op moment van schrijven, op 8-6 en dat met die (zoals mijn gesprekspartner in Haarlem het noemde) “selectie van een geriatrische instelling waarvan het niet zeker is of iedereen wel gevaccineerd is”. Einde citaat.

LeBron is geblesseerd, maar zal terugkomen. Davis is goed, punt uit. Ellington kan mikken vanuit driepuntland, Rondo blijft een kreng, Anthony heeft zijn driepunter terug gevonden, Jordan lijkt een weinig de weg kwijt, Howard zit per dag te lang bij de kapper en maakt de stomste fouten binnen de hele NBA, Horton-Tucker komt in vorm, Ariza is nog geblesseerd en Westbrook…ja…ja, wat is er met Westbrook? Wel, hij is thuis in L.A. om maar eens wat te zeggen en na een echt matige en vooral zuinige start zal hij zijn ritme wel vinden, lijkt me toe. Hij speelt alsof er hard gekookte eieren in zijn schoenen verstopt zijn, maar dat zal een reden hebben…

Het is waar, velen hebben zich rot gelachen om de “easy” verlieswedstrijden van de Lakers en hebben meteen gewezen op de gemiddelde leeftijd van de spelers die aanmerkelijk speelminuten kregen. Men…het publiek…de NBA-volgers vonden die lieden allemaal te oud voor het zo karakteristieke Lakers-spel. Dat kon niet goed gaan.

Vanachter mijn keukentafel in Haarlem zeg ik: wacht nog even met de meest giftige kritiek. Wacht tot LeBron weer kan en mag spelen en wacht tot we zo rond de Kerst aangekomen zijn. Ik denk dat de kritiek tot nu toe juist is geweest. Sommige wedstrijden waren werkelijk niet om aan te zien, maar dat moet toch ingecalculeerd zijn, dat kan niet anders.

Het spelen met deze “oude mannen garde” is een gok. Blessures kunnen hun tol gaan eisen, dat is waar, maar wait and see. Hoe vervelend en bedillerig en bemoeierig LeBron zich ook opstelt, hij kan nog steeds heel goed ballen en hij kan zijn team voorgaan in strak en gespierd basketbal. Ervaring wint wedstrijden is zo’n oud gezegde. Te veel ervaring doet wedstrijden verliezen is een ander gezegde.

Geef de hele Los Angeles Lakers-groep tenminste de kans te bewijzen dat hun gezamenlijke idee en optreden iets heel nieuws in de NBA voorstaat. Van verleden seizoen weten we dat de 18 oudste (gemiddelde leeftijd dus) teams van de NBA alle 0.500 of beter speelden.

Het is juist: de Lakers hebben geen enkele draft-choice gehouden. Is dat een onderschatting voor de nieuwe jeugdigen die kunnen ballen? Het lijkt erop. LeBron James herinnert zich de ploegen van de 12/13 Heat, de 13/14 Heat en de 17/18 Cavs. Allemaal ploegen met een gemiddelde leeftijd boven de dertig jaar. Hij speelde in die ploegen en hij werd kampioen. Dat is een generatie geleden en wat doet, De Tijd met het lijf van LeBron?

En ook nog deze: de Bulls van 97/98 hadden een gemiddelde leeftijd van 30.7 jaar, de Celtics van 68/69 hadden een gemiddelde leeftijd van 30.5 jaar en de Spurs van 06/07 hadden een gemiddelde leeftijd van 30.4 jaar. Alle kampioensploegen.

Het mag dan kraken en piepen en sommigen van dit tehuis struikelen wellicht over de lijnen op het veld, toch is het de moeite waard dit hele proces goed te volgen. Gaat het mis, dan gaat het mis en zullen criticasters zich rot lachen, maar geef deze “oldies” nog even de tijd warm te lopen en terug te komen in een uitdossing die wij niet voor mogelijk hebben gehouden.

Wat is de diepere betekenis van het woord “ervaring” en hoever leidt dat deze merkwaardige samengestelde groep spelers? Direct naar hun AOW of zit er nog iets in het vat voor hen allen? Interessant, nietwaar…hoewel ik ook , zo eerlijk ben ik wel, momenten heb gehad dat ik dacht “dit kan werkelijk niet!”