<
>

Merel van Dongen en Ramsey Angela eensgezind: 'Blijf bij jezelf'

ESPN

Vandaag is het de nationale Coming Out Day. Oranjeleeuwin en voetbalster van Atlético Madrid, Merel van Dongen en zilveren medaillewinnaar in Tokio 2021, Ramsey Angela over hun ervaringen.

Merel van Dongen- die als ‘MvD’ wordt aangeduid- kwam als 19-jarige uit de kast. Zij ervaarde geen stress bij het geheim houden of het ontdekken van haar geaardheid: “Ik kom uit een gezin dat heel erg open is, heel erg accepteert en heel liefdevol is. Zij hebben nooit echt moeite gehad dat ik op vrouwen viel. Ik kan me niet herinneren dat het een periode van stress was of ‘oh mijn god, wat moet ik hiermee?’ was, wat je weleens leest. Voor mij was het een vrij rustige periode, waarin ik goed heb kunnen ontdekken wie ik was en van wie ik hield.”

Hieronder loopt het interview door.

Ramsey Angela- die als ‘RA’ wordt aangeduid- kende ook geen problemen met zijn ‘outcoming’. Sterker nog, hij stelt zelfs nooit dusdanig uit de kast gekomen te zijn: “Het ging een beetje vanzelf. Ik praat vaak voordat ik nadenk. Het is wel een aantal keer gebeurt dat ik het met een aantal vrienden had over een jongen en dat ik zei: ‘ja, ik vind die jongen best wel knap’. Mijn vrienden reageerden een beetje verbaasd en vroegen of ik ook op jongens val en toen zei ik gewoon ja. Zo is het een beetje gegaan.”

In tegenstelling tot Van Dongen heeft Angela wel heel kort moeite gehad met het ontdekken van zijn geaardheid: “Ik moet eerlijk zeggen dat vanaf het moment dat ik het wist, ik me af ging vragen of het ‘normaal’ was en een korte periode had van ‘hoort dit?’, maar al snel bleek van wel, dus ging ik er ook gewoon voor. Het is gewoon ‘part of Ramsey Angela’.”

Hieronder loopt het interview door.

Waarom wilde je ermee naar buiten treden in de media en het niet voor jezelf houden?

MvD: Je doet veel interviews met kranten en tijdschriften. Daarin wordt ook weleens iets persoonlijks besproken. Het is dus niet zozeer dat ik ‘out’ wilde komen in de media, maar als er een vraag kwam over mijn geliefde, dan vertelde ik gewoon wie dat is, wat voor dingen we samen doen en hoe we elkaar hebben leren kennen. Op die manier gaat het balletje rollen en komt er hier en daar een quote langs dat ik heel gelukkig ben met mijn vriendin. Gek genoeg is dat voor een aantal media nog heel interessant of bijzonder, waardoor er meer aanvragen voor interviews kwamen over lesbisch zijn in de voetbalwereld. Het is dus meer dat de media mij heeft gezocht om vragen te stellen over waarom ik er zo oké mee was om over te praten.

Ondanks dat de verdediger van de Oranje Leeuwinnen het ‘niet gek’ vindt dat de media haar regelmatig vragen stelt over haar ‘coming out’, streeft ze wel naar vooruitgang: “In een wereld waarin homo of lesbisch zijn écht geen verschil meer maakt, zou het ook niet uit moeten maken. Dan zou de media er niet eens meer geïnteresseerd in moeten zijn. Ik vind het helemaal niet erg om het erover te hebben, maar het zou nóg beter zijn om te streven naar een wereld waarbij homoseksualiteit helemaal niet meer interessant is omdat het zó geaccepteerd is”, aldus de 53-voudig international.

"Er zijn veel jongens en meiden die bang zijn, dat zij raar zijn. Maar ik vind de mensen die homoseksualiteit raar vinden raar." Merel van Dongen

RA: Ik vind social media best belangrijk voor mijn eigen carrière. Daarbij deel ik ook deels mijn privéleven en mijn vriend is daar een onderdeel van. Afgelopen zomer is het rondom mij wel ‘ontploft’. Twee weken voordat we naar het Olympisch dorp gingen, waren we twee weken op trainingsstage in Shiba, vlakbij Tokyo. Ik werd wakker en ineens had ik meer dan duizend volgers op Instagram erbij. Toen kwam ik door de regenboogvlaggen op hun account erachter dat een bepaald platform de oorzaak was. Attitude Magazine- het grootste gayblad van Europa- had iets over mij had gepost.

Heeft jouw 'coming out' invloed (gehad) op je carrière of kansen?

MvD: Daar kan ik heel kort over zijn. Ik weet 100% zeker dat het geen invloed heeft gehad op mijn carriere. Dat ik niet ergens ben gekomen om wie ik ben, of andersom. Ik kan me op geen enkele manier indenken dat dat het geval is.

RA: Zeker niet. Vóor de eerste keer dat ik postte dat ik een vriend heb, wist nagenoeg iedereen het al, behalve de mensen die niet dichtbij me staan. Ik heb me niet anders hoeven gedragen, mensen hebben mij niet anders benaderd en heb me tijdens een training of wedstrijd niet anders gevoeld. Ik ben wel op plekken geweest waarbij homoseksualiteit anders ligt dan in Nederland, alleen ook daarin heb ik niet iets gemerkt. Ook niet vanuit mezelf, dat ik me anders moest gedragen of iets dergelijks.

"Het boeit mij vrij weinig wat anderen van mij denken of vinden." Ramsey Angela

Is jouw sport de laatste jaren veranderd met betrekking tot de LHBTIQ+ community?

MvD: Ja, ik denk dat de situatie waarin ik zit, vrij ideaal is. Ik ben uit de kast gekomen en heb er weinig last van gehad, maar dat geldt niet voor iedereen. In de voetbalwereld zijn er nog steeds meiden, die moeite hebben om uit de kast te komen. Wat ik wel zie is dat ‘we’ steeds opener worden over onze relaties. We hoeven het minder voor onszelf te houden en ook op Instagram kan je een foto van je vriendin plaatsen. In de vrouwenvoetbalwereld is dat belangrijk, maar in de mannenvoetbalwereld nog niet. Als we het over de voetbalwereld in algemene zin hebben, zou het zo mooi zijn dat het in de mannenvoetbalwereld ook gaat gebeuren. Die verandering bij de mannen zie ik helaas nog niet.

Daarin zou het vrouwenvoetbal als voorbeeld kunnen werken voor het mannenvoetbal. Bijvoorbeeld hoe je open kan zijn over wie je bent en van wie je houdt. Het mannenvoetbal is daarin eigenlijk het tegenovergestelde. Daar kan je als homo niet zijn wie je écht bent en zeker niet naar de buitenwereld. Ik vind dat het niet uitmaakt wie je bent, je kunt gewoon een profvoetballer zijn.

Ramsey Angela erkent dat hij tot voor vorige zomer daar totaal niet mee bezig was: “Misschien klinkt het gek, maar tot vorige zomer wist ik überhaupt niet van de community. Het is nou niet zo dat ik me er heel erg in heb verdiept, alleen weet ik nu wel waar de letters voor staan. Misschien is het dus wel veranderd, maar heb ik het niet door gehad.

Wat is jouw advies aan mensen die worstelen met hun identiteit?

MvD: “Je mag zijn wie je bent.” Er zullen ook mensen om je heen zijn, die dat niet vinden, maar dat ligt echt aan die mensen. Dat ligt niet aan jou. Anderen hebben daar problemen mee, maar daar moet je je niks van aantrekken. Het is prima zoals je bent en het is meer dan normaal om op jongens of meisjes te vallen- en alles wat daar tussen zit. Er zijn natuurlijk veel jongens en meiden die heel erg bang zijn, dat zij raar zijn. Maar ik vind de mensen die homoseksualiteit raar vinden raar. Dus ik hoop dat iedereen dat beseft dat je geaccepteerd moet worden om wie je bent.

Ik krijg op Instagram berichten van meisjes of jongens, die nog in de kast zitten. Het geeft mij ontzettend veel voldoening als ik ze met mijn advies kan helpen om uit de kast te komen en het blijkt goed te zijn gegaan.

"Het liefste word ik gezien sporter, niet als lesbische sporter." Merel van Dongen

RA: “Wees jezelf.” In de atletiek, wat een individuele sport is, zitten bepaalde elementen zoals bijvoorbeeld zelfstandig zijn. De atletiek heeft mij geholpen bij het zijn van mezelf. Ik denk, zonder al te filosofisch te klinken, dat je de meeste dingen in het leven alleen moet doen. Veel dingen moet je zelf ondervinden en doen. Ik denk dus dat als je jezelf niet bent, je daar alleen jezelf mee hebt. Zo sta ik er in. Het boeit mij vrij weinig wat anderen van mij denken of vinden. Ik kan wel begrijpen dat je je goed wil voelen in een bepaalde omgeving, alleen ik ben er van overtuigd dat als je jezelf bent en jezelf zo presteert als hoe je wil zijn, dat mensen er ook geen ding van maken. Als je jezelf niet bent dan wordt het groter gemaakt.

In het atletiek zijn wij met een groep van 15 atleten. We zijn concurrenten van elkaar en hebben hetzelfde doel, maar we zijn ook hele verschillende personen. Ik zie in deze groep ook niemand die zichzelf anders gedraagt dan dat hij is. Het valt dus ook niet op als er iemand tussen zit die ‘gay’ is.

Toen je overwoog om uit de kast te komen, wat leek je het ergste of het beste wat kon gebeuren? En kwam een van deze scenario's ook echt uit?

MvD: Het allerergste wat kon gebeuren, is dat de vriendinnen die ik had, zouden denken dat ik ook verliefd op hun kon worden. Dat is gelukkig niet gebeurd. Ik heb al mijn vriendinnen nog en zijn heel erg goed bevriend. Het beste wat me kon overkomen, is dat ik gewoon mezelf kon zijn. Dat ik mijn vriendin mee kon nemen naar verjaardagen en wedstrijden en daar nooit moeilijk over heb hoeven doen. Dat iedereen gewoon weet: dit is Merel, dit is haar vriendin en ‘deal with it’. Gelukkig is dat wel gebeurd.

RA: Wat ik het ergste zou vinden, is dat mijn vader en zus het niet zouden accepteren. Om eerlijk te zijn heb ik me dat ook nooit voorgesteld, dat het een probleem zou zijn. Ik merkte al vanaf jongs af aan dat het geen issue was thuis.

Heb je ooit druk gevoeld, van binnenuit of van buitenaf, om een rolmodel te zijn voor de LHBTIQ+ gemeenschap? Is dat iets wat je nu hebt omarmd?

MvD: In sommige interviews die ik doe, komt aan bod dat ik een vriendin heb. Daarna zijn er altijd twee of drie vragen over dat ene stukje van mij. Ik vind dat helemaal niet erg, maar ik wil wel dat de media zich focust op dat ik profvoetballer ben. Dat ik heel goed kan voetballen, in het Nederlands elftal zit en daarmee zilver won op een WK. Niet dat ze denken, dat is Merel van Dongen, die lesbienne met die leuke vriendin. Ik wil dat ze denken: dat is Merel van Dongen, die geweldige voetballer. Dat is waarvoor ik gevraagd wil worden, want voor mij betekent het niks dat ik op vrouwen val. Het liefste wil ik gezien worden als sporter en niet als lesbische sporter. Soms is het onzinnig voor een sportinterview, maar toch wordt het aangehaald.

Ik leef altijd voor een wereld waarin het niet meer uitmaakt of je op vrouwen of mannen valt. Het zou toch mooi zijn als dat nutteloze informatie is. Dat het niet interessant moet zijn. Het beste zou zijn als iedereen opener wordt over hun geaardheid Des te sneller wordt het normaal en hoeft er niet meer naar gevraagd te worden. Maar zoals eerder aangegeven wil ik wel graag jongens of meisjes helpen, advies geven. Ik hoop ook een voorbeeld te zijn voor mensen, die nog uit de kast moeten komen.

RA: Ik heb nooit druk gevoeld, maar vanaf het moment dat de aandacht voor mij steeg ineens wel. Dat kwam voornamelijk vanuit mezelf, omdat ik zat te denken ‘wat moet ik hiermee?’. Vooral omdat ik er iets mee wil, maar hoe? Ik ben niet iemand die de media roept, maar als ze op me af komen zou ik er wel voor ze willen zijn. Maar goed, had ik door de media vragen gekregen over het toegenomen aantal volgers zoals ik al vertelde, dan had ik gedacht ‘oh my god, wat moet ik dan zeggen?’. Dat heb ik inmiddels wel meer ontwikkeld. Die druk voel ik niet meer, want ik heb een soort gevoel dat Ramsey Angela gehoord wil worden, maar ik heb niet het idee dat ik heel erg naar buiten moet treden.