<
>

Mart's Madness: Joel Embiid, een center met drie paspoorten (deel 1)

Op de dag van de finale van het EK basketbal (juli 2022) kwam de Franse ex-NBA speler Boris Diaw - een man die zich sinds enige tijd al bezighoudt met de zaken rond 'Les Blues', de Franse nationale ploeg dus - naar buiten met een opmerkelijk nieuwtje.

Het betrof een korte tekst met een grote (voor het internationale basketbal) inhoud: Joel Embiid, speler van de Philadelphia 76ers, zou in het vervolg de center zijn van de Franse nationale ploeg.

In eerste instantie sneeuwde dit nieuwtje ietwat onder, maar na enige weken kwam ook naar buiten dat dezelfde Embiid in het vervolg gezien moest worden als een ‘U.S. ingezetene’ waarna sommige journalisten aan beide kanten van de oceaan de vraagtekenknop op hun computer toucheerden: hoe kon dit?

Vader al hoge officier
Hij was immers een geboren Kameroenees, geboren op 18 maart 1994 in Yaounde, de hoofdstad van dat land. Zijn vader was een tamelijk hoge officier in het leger en de al flink uit de kluiten gewassen jonge man leek op weg om (let wel) in de Franse volleybalcompetitie een vooraanstaande plaats te gaan innemen: volleybal was immers zijn eerste sport, maar ook zijn kunsten op het voetbalveld gingen opvallen.

Franse volleybalcoaches waren al in Kameroen gaan kijken en waren ervan overtuigd dat hier een toekomstige sterspeler aan het werk was. Het was slechts een kwestie van een paar jaar, maar dat er een topvolleybalspeler in de maak was, werd toen al hardop gezegd. Overigens was dezelfde volleyballende man op de lemen voetbalveldjes in de Kameroen ook behoorlijk bedreven en waren er voetbaltrainers in het land die hun best deden de jonge Embiid aan hun ploeg te verbinden.

“What to do?” ben je geneigd te stellen, als je zo jong en zo ‘goed’ bent op twee totaal van elkaar verschillende sportvelden. Welke sport kies je?

Lange slungel
Dat verhaal kreeg een opmerkelijk vervolg. Een man genaamd Guy Moudio, een Kameroense basketbaltrainer, herinnert zich dat hij ooit de lange slungel die Embiid geworden was op een basketbalveldje aan het werk zag.

Moudio was niet meteen verrukt van de daden van de man, want hij wist ook dat in zijn land basketballers niet bekend of beroemd konden worden omdat er in Kameroen maar één belangrijke sport was: voetbal. En daarbij kwam dat de slungel niet kon mikken, nauwelijks kon dribbelen, maar wel kon dunken als de beste.

Voor vele ouders in het toch arme land gold een gouden regel: probeer je sportieve kind in de belangstelling te krijgen van Europese scouts en probeer een club in Frankrijk te vinden waar een jonge speler (snel) kan opgroeien: in volleybal of voetbal.

Smashen als volleyballer
Joel Embiid tikte, zo legde Moudio uit, al tegen dat voetbalniveau aan, maar zijn kansen om een Franse volleybalploeg te vinden leken groter, zeker gezien de fysieke bouw van Embiid: hij kon smashen als de beste en blokte iedere bal van iedere tegenstander, terwijl hij net vijftien jaar oud was.

De vader van Embiid, kolonel dus in het leger en ervan overtuigd dat zijn zoon ook zijn school en wellicht later een universitaire studie moest gaan afmaken, leunde naar het idee zijn kind als volleyballer naar Frankrijk te laten gaan. Hij luisterde ook naar Moudio die het had over de mogelijkheid om naar het beloofde land, naar de USA, te trekken om daar, wellicht op een goede middelbare school in Florida te gaan basketballen.

Joel echter kon niet echt kiezen welke sport hem het meest aan het hart lag en kreeg een vriend in de voetbalkeeper en beginnend basketballer Joe Touomou. Deze vriend en trainingsmaat van Embiid had familie in de VS wonen en die mensen stuurden hem soms highlight tapes van NBA wedstrijden op, waar beide jongens dan via de videorecorder van een ‘rijk’ familielid naar konden kijken.

Magic Johnson
De voormalige keeper en Embiid zagen beelden van Magic Johnson en Isiah Thomas en keken hun ogen uit: dat waren supersterren in een wereld waarvan ze vaag gehoord hadden, maar die ze alleen via wat oude tapes konden bekijken. Wat zij zagen, wilden ze ook. Ster worden. Geld verdienen. Liefst veel geld.

Touomou werd, via een Nederlandse talentenscout die in een basketbalkamp in Egypte langkwam (waar allemaal Afrikaanse jongens hun kunsten lieten zien) naar de USA gestuurd en werd de allereerste Kameroense speler op een Division I school; op Georgetown.

Joel Embiid bleef achter in zijn vaderland, maar het zaadje was geplant en toen zijn vriend Touomou voor de zomervakantie naar Yaoundé terugkwam, ging de speler van Georgetown een gesprek aan met vader Embiid. Dat het wellicht toch goed was dat de familie de lange zoon ook naar Amerika liet vertrekken. Dan kon hij studeren en basketbal spelen en wie weet schuilt er dan wel een goede speler in hem en kon hij wellicht ook professional worden.