<
>

Mart's Madness: Recordman

Pro Shots

In het Amerikaanse ‘Bleacher Report’ van enige tijd geleden las ik een komisch verhaal van de samenkomst van Denver Nuggets-coach Michael Malone en de familie van de toen nog schuchtere, jonge Nikola Jokic. Hoe coach Malone, die op alle manieren werd aangeraden toch maar eens naar de jonge Serviër toe te reizen om te kijken hoe die aanstaande Nugget in werkelijkheid zijn dagen invulde in Sombor, zijn kleine woonplaats in Noord-Servië.

Malone werd van het kleine vliegveldje opgehaald door één van de broers van Nikola en in enen naar de paardenrenbaan van de stad gereden. Daar behaalde het paard van de basketballer zijn/haar eerste overwinning in een race en Malone werd door de familie meegesleept naar het centrum van de stad waar men plaatsnam in een café en het ‘behoorlijk drinken’ begon. De overwinning moest immers gevierd worden. Eerst werden de glazen gevuld met Servisch bier dat van het merk Jelen was en daarna ging het complete gezelschap over tot het nuttigen van ‘rakija’ een brandy van vruchtensap. Het huisgebruik was dat als je glas leeg was de waard meteen weer bijschonk, zodat Malone al snel de wereld voor een doedelzak aanzag.

Zo begon zijn kennismaking met de man die verleden week voor het lieve bedrag van 264 miljoen dollar voor vijf jaar bijtekende bij de Denver Nuggets; een recordbedrag in de NBA.

Mocht Jokic bij leven en welzijn het seizoen 2027-28 nog steeds in staat zijn het NBA-basketbal van dan te kunnen volgen, dan wordt zijn laatste jaarsalaris opgetrokken tot 60 miljoen voor één jaar. Zoals wij thuis dan wel eens zeggen: in de hoop dat hij rond kan komen van zo’n bescheiden loontje.

Nikola Jokic is een fenomeen aan het worden, niets meer en niets minder. Met zijn zomerse gewicht van ruim boven de 135 kilo, poogt hij in september weer wat kilo’s in te leveren zodat hij in oktober mee kan hollen met zijn ploeggenoten die zich ieder jaar weer verheugen op het weerzien met hun All Star center. Zij, de coaching-staff van Denver, de toeschouwers in de Mile High City en iedere NBA-volger in de wereld weet dat Jokic een flinke loop neemt met zijn voedselinname in de Servische zomer. Wat op zijn bord komt, verdwijnt; hij vreet en zuipt. Maar gaat ook urenlang in de sportschool staan en probeert te compenseren. Hij weet dat hij in april/mei van het volgend jaar echt ‘op punt’ moet staan, hetgeen betekent dat hij op zijn maximum 132 kilo mag wegen, hetgeen door serieuze diëtisten verklaard is als zijn “speelgewicht”.

Het aardige is dat Jokic zich op het gebied van innemen, nauwelijks kan inhouden. Zijn 2.11 meter grote lijf wordt in de zomermaanden goed gevuld en hij neemt het ervan: vanaf medio augustus trapt hij de voetrem weer in en moet hij in een paar weken op zijn minst 15 kilo kwijtraken. Met zijn dagelijkse bezoek aan de plaatselijke cafés waar hij met zijn twee broers Nemanja (die ooit in de USA voor Detroit Mercy College speelde) en Strahinja (die in de Servische eredivisie uitkwam) pret maakt en het bier laat stromen, komt hij dan de zomer door.

In het eerste jaar van Corona, vergaloppeerde Jokic zich door op een uitnodiging van Servië’s eerste sportheld, Novak Djokovic, in te gaan en in de zomer een paar avonden te gaan stappen met topsporters in Belgrado. In hun naïviteit (“Wij krijgen geen Corona”) ging het hele gezelschap te ver (ook de Bulgaarse toptennisser Grigor Dimitrov was van de partij en hij liep Covid-19 op waarna hij zich met een privéjet naar Nice liet vliegen om een flink aantal dagen in Monaco onder te duiken) en liepen velen de virusinfectie op. Jokic dus ook, die het doodgemoedereerd aan de mensen in Denver liet weten: “Sorry, I’ve got Corona…will try to get rid of it soon.”

De laatste twee jaren is Jokic verkozen tot MVP van het NBA-seizoen, daar hebben de Denver-mensen dus helemaal geen klagen over, maar het leven van de jonge Serviër wordt nog weleens kritisch bekeken in Montana. Men vindt daar dat de Servische reus wat meer ingetogen en verstandiger met lijf en leden kan omgaan.

In de zomermaanden werkt Jokic als stalknecht bij vrienden die ook paarden hebben. Hij verzorgt zijn eigen paard en geniet van het leven. Op enig moment, weet hij, komt er een missive uit Denver dat hij zich moet komen melden, want het harde bestaan van NBA-speler wenkt.

Zeven jaar geleden trokken de drie broers Jokic naar Las Vegas om te feesten en te spelen. Het bestuur van de Nuggets wilde hem graag tekenen voor een paar wedstrijden in de ‘Summer League’ en dus kwam het drietal naar de feeststad in Nevada. Het papier met daarop de verwijzing naar de 4.1 miljoen dollar waarvoor hij (voor een seizoen) zou gaan tekenen, lag klaar in een kamer van het hotel, maar toen de mensen van de Nuggets daar aankwamen zagen ze een groot, glimmend, bruin en drabbig ding liggen dat precies naast het te ondertekenen stuk papier lag. Ja…het leek toch echt op een…ja, uhhh, op een vers gebakken drol.

Die humor dus, van de drie broers, heeft altijd bestaan, zeker ook als de oudere broers van Nikola met hem meereisden, samen aten en dronken, samen plezier maakten in striptenten en samen, de volgende ochtend, hun nachtelijke escapades er in de sauna uit zaten te zweten.

Die speler, die Nikola Jokic is dus financieel geheel onafhankelijk geworden (zo hij dat al niet was) en heeft ‘voor zijn leven’ bij de Nuggets getekend.

Is er een meer allround-speler te vinden in de NBA? Hij scoort, pakt rebounds, passt prachtig, hij duwt tegenstanders gemeen weg, krijgt ruzie met hen, kankert op de scheidsrechtelijke leiding en scoort of het niets is. Verleden seizoen nog tekende hij voor de bijna angstaanjagende cijfers: 27.1 ppg, 13.8 rpg en 7.9 apg. Dat was voor het ‘normale seizoen’, in de play offs legde hij de zweep er nog meer op…niet voldoende overigens, want zijn Nuggets werden door de latere NBA kampioen de Golden State Warriors verslagen in de eerste ronde van de play-offs. Overigens had hij dat seizoen wel 66 double-doubles en 19 triple-doubles achter zijn naam staan. Not bad, nietwaar!

Op 12 mei 2022 werd hij voor de tweede maal in twee jaar verkozen tot MVP, hetgeen bij sommige Amerikaanse NBA-toppers een tikje kwaad bloed zette… Maar kon je tegen die cijfers op? Neen toch.

Op moment van schrijven viert Jokic nog vakantie/feest in eigen land. Zoals ieder jaar reist er op enig moment wel iemand van de Nuggets naar Belgrado om verder te trekken naar Sombor om te kijken hoe het toch met het fysieke wel-en-wee van hun sterspeler gaat. Die Amerikaanse gasten moesten dan allen wennen aan de drankpartijen en vreetfeesten waarin Nikola zijn broers voorgaat en zij, voor hun goede fatsoen, wel bij aan moeten sluiten.

Nu kan het nog, straks duikt hij de sportschool in en zweet hij peentjes. Eind oktober duwt hij weer tegen tegenstanders aan, geeft hij wondermooie assists (zijn één-stuit-passjes zijn vaak van wonderlijke schoonheid) en schiet hij met grote bogen driepunters raak.

Nu nog, as we speak, houdt hij zich bezig met zijn paard ‘Dream Catcher’, veegt hij andermans stallen schoon en gaat hij in de middag een biertje pakken. De NBA is nog ver, zegt en denkt hij.

Voor zijn toekomst is gezorgd…die ene pennenstreek van Jokic was 264 miljoen dollar waard…het leven is, voor deze nu 27-jarige center-die-alles-kan, verrukkelijk. Dat komt hem toe.