<
>

Mart's Madness: De jonge-spelersmarkt

ANP Foto

Eén van de favoriete zaken voor echte NBA-fans is het volgen van de resultaten van de draft. Het kiezen van spelers die eventueel komend seizoen bij een NBA-organisatie kunnen gaan spelen dus. Collegespelers of internationale basketballers.

Voor diegenen die het nooit meegemaakt hebben: de teams mogen, nadat er aan de hand van de eindstand van het zojuist afgelopen seizoen een volgorde is vastgesteld, uit vele, vele spelers uit de college-rangen en uit de rest van de wereld kiezen. Gekozen spelers kunnen ook direct geruild of door verhandeld worden naar andere NBA-ploegen. Op de draft-lijsten voorkomen, wil nog niet zeggen dat de betreffende spelers ook in het seizoen 2022/23 zullen spelen. Verre van dat zelfs.

De nummer één van de NBA draft 2022 mag voor de Italiaanse nationale ploeg spelen; echt waar. Sterker nog, hij behoorde bij de selectie van de Azzuri voor Euro 2022, maar liet aan de Italiaanse bond weten geen tijd te hebben, want hij wilde een goed seizoen bij Duke draaien en daarna zo hoog mogelijk in de draft uitkomen, hetgeen lukte.

We zullen aan de naam moeten wennen, maar de man heet Paolo Banchero. Hij is van 12 november 2002 en werd geboren in Seattle. Zijn moeder (Rhonda Smith) is van Afrikaans-Amerikaanse afstamming en zijn vader is van Italiaanse afkomt. Zijn moeder speelde goed college basketbal bij Washington University, waar zijn vader football speelde.

Banchero kwam, zonder het echt te willen, het afgelopen jaar twee maal in het nieuws: de eerste keer toen hij bij de kleinzoon van Duke-coach Mike Krzyzewski in de auto zat die ‘met te veel drank in het lijf’, aangehouden werd in de buurt van hun huis. De kleinzoon had inderdaad te veel gedronken, er dreigde een schandaal (de kleinzoon van de wereldberoemde coach K. die te veel op had…) en Banchero kreeg een proces-verbaal aan zijn broek omdat hij een beschonken man in de auto had toegestaan te rijden en niet had geholpen door hem te verbieden te gaan rijden. Binnen korte tijd zal hij daarvoor moeten voorkomen in North Carolina.

De tweede maal dat hij op serieuze wijze het nieuws haalde was vrij onlangs; in Miami tijdens de Formule 1 Grand Prix van Miami, waar Sky Sports automan Martin Brundle niet helemaal goed het draaiboek gelezen had en dacht, in een live-uitgezonden interview, met de (ook aanwezige) beroemde American footballspeler Patrick Mahomes te maken te hebben. Brundle begon vrolijk met zijn interview in de gedachte dat hij tegenover Mahomes stond… Ja, inderdaad, live op de televisie, terwijl de man tegenover hem toch echt Banchero was.

Banchero, die dus de selectie van de Orlando Magic gaat bemannen, speelde één seizoen bij Duke en speelde en startte 39 wedstrijden. Hij sloot zijn college-loopbaan af met 17.1 punten gemiddeld per wedstrijd, plus 7.8 rebounds en 0.9 blocks. Geen daverende cijfers, maar spelers die bij Duke vandaan komen, hebben nooit van die giga scores achter hun naam staan. Wel tamelijk belangrijk: schotgemiddelde 47.8% en vrije worpgemiddelde 72.9% (!).

Banchero is 2.08 meter lang, weegt 113 kilo en beweegt zich zeer makkelijk en snel. Hij zal, als hij goed genoeg bevonden wordt, op de 4 of heel misschien op 5 gaan spelen in Orlando en zal het vak moeten gaan leren bij een ploeg die er afgelopen seizoen in de NBA heel weinig van bakte.

Na zijn nummer-één selectie op de draft day gingen er meteen stemmen in de Amerikaanse basketbalpers om dat Banchero wellicht te licht zou zijn voor die nummer één-plaats. Daarbij wees men ook op het feit dat hij slechts geselecteerd was voor Second-team All American en dus niet eens bij de vijf beste collegespelers van afgelopen seizoen behoorde.

Wel werd hij gekozen tot ACC Rookie van het jaar, was hij McDonalds All-American en werd hij geselecteerd voor de Jordan Brand Classic en de Nike Hoops Summit. Voor wat dat alles waard is…

Orlando krijgt dus nu te maken met deze vrij slanke, lange en snelle man van Duke. Qua opleiding zal men altijd stellen: hij heeft een jaar lang onder coach K. getraind en gespeeld, dus hij heeft de basisprincipes van het spelletje heel goed geleerd. Overigens…

Duke leverde vier spelers meer in de reeks van 58 namen. Mark Williams (naar de Hornets) als nummer 15, A.J. Griffin (naar de Hawks) als nummer 16, Wendell Moore jr. (naar Dallas), als nummer 26 en Trevor Keels (naar New York als nummer 42). Wat dat zegt? Dat coach K. in het jaar dat hij afscheid nam van het college basketbal bij Duke liefst vijf spelers bij de eerste 42 heeft staan. Indrukwekkend.

Hat gaat te ver de complete draft hier te behandelen. Interessant is het lijstje van de eerste vijf spelers. Als tweede man achter Banchero werd Chet Holmgren (2.20 meter) van Gonzaga gekozen door OKC. Hij is een lange, slungelachtige speler die constant bij de ring te vinden is. Nummer drie is Jabari Smith van Auburn, die lange tijd de nummer één leek te zullen worden. Hij is 2.07 meter groot en is sterk. Gekozen door Houston. Nummer 4 werd Keegan Murray van Iowa die naar Sacramento gaat. Een echte forward van 2.06 meter. De Detroit Pistons kozen voor Jaden Ivey als nummer 5. Een guard met schot, afkomstig van Purdue.

Waar ik ook (en vooral) naar keek de laatste jaren? Naar de keuzes van niet-Amerikaanse spelers. In de twee rondes bij elkaar betrof het 20 internationale spelers: Dit jaar waren dat pick nummer 6, de Canadees Benedict Mathurin (Arizona) die opgepikt werd door de Pacers. Shooting guard/kleine forward van 1.98 meter. Pick nummer 7, Shaedon Sharpe (Kentucky), Canadese scherpschutter van 1.98 meter, opgepikt door Portland. Pick nummer 9, de Poolse internatonal (met ook een Amerikaans paspoort) Jeremy Sochan (Baylor), aangetrokken door de Spurs. Lenige speler met durf van 2.06 meter. Pick nummer 11, de Fransman Ousamane Dieng die voor de New Zealand Breakers uitkomt, 2.06 meter groot is en via New York naar OKC werd verhandeld. Pick nummer 27, de Serviër Nicola Jovic, 2.08 meter, naar Miami. Speelde in Europa. Kan heel goed worden.

In de 2e ronde komen we veertien “non-Americans” tegen:

31. Andrew Nembhard, 1.96 meter, Canada, naar de Pacers.

32. Caleb Houstan, 2.03 meter, Canada, naar Orlando.

33. Christian Koloko 2.10 meter, Kameroen, naar de Raptors.

36. Gabriele Proceda, Italië, 2.01 meter, naar Detroit.

39. Khalifa Diop, Senegal, 2.12 meter naar Cleveland.

43. Moussa Diabate, Frankrijk, 2.07 meter naar de Clippers.

45. Josh Minott, Jamaica/USA, 2.03 meter, naar Minnesota.

46. Ismael Kamagate, Frankrijk, 2.08 meter, naar Detroit.

50. Matteo Spagnolo, Italië, 1,93 meter, naar Minnesota.

52. Karlo Matkovic, Bosnië en Herzegowina/Kroatië, 2.07 meter naar New Orleans.

54. Yannick Nzosa, Dem. Republiek Congo, 2.06 meter, naar Washington.

55. Gui Santos, Brazilië, 2.02 meter, naar Golden State.

56. Luke Travers, Australië, 2.00 meter, van Miami, via Indiana naar Portland.

58. Hugo Besson, Frankrijk, 1.98 meter naar de Pacers.

Opmerkelijk: twee spelers van de New Zealand Breakers, n.b. twee Fransen, komen naar de NBA (als ze slagen).

Als je de lijst van “buitenlanders” ziet is de conclusie: lengte zat, maar ook de vraag: is er ervaring op niveau? Weinig schutters en nauwelijks guards. Toch, al bij al, twintig “buitenlanders”. Verleden jaar overigens waren dat er achttien.

Nu de hamvraag: welke spelers halen het begin van de NBA-competitie 2022/23. Wie krijgen er speeltijd en huist onder hen een vedette-in-spé?

Vanaf 1973 tot en met dit jaar werden er 524 niet-Amerikanen in de NBA draft vernoemd. De Nederlandse basketbalwereld wordt door negen spelers in de bestaande lijsten vernoemd.

Nederlanders in de officiële NBA draft:

1973: (en allereerste officieel als “foreighner” aangemerkte speler): Sven Nater (Bucks). 17e.

1987: Ron Vanderschaaf (Lakers). 161e

1988: Rik Smits (Pacers). 2e.

1993: Geert Hammink (Magic).26e

1997: Serge Zwikker (Rockets). 29e

1999: Francisco Elson (Nuggets). 41e.

2002: Dan Gadzuric (Bucks). 34e

2003: Remon van de Hare (Raptors) 52e.

2009: Henk Norel (Timberwolves) 47e.

Internationale eerste ronde-draft choises:

1978: Mychael Thompson (Bahamas)

1984: Hakeem Olajuwon (Nigeria)

1998: Michael Olowokandi (Nigeria)

2002: Yao Ming (China)

2005: Andrew Bogut (Australië)

2006: Andrea Bargnani (Italië)

2013: Anthony Bennettt (Canada)

2014: Andrew Wiggins (Canada)

2015: Karl-Anthony Towns (Dominikaanse Republiek)

2016: Ben Simmons (Australië)

2022: Paolo Banchero (Italïe/USA)