<
>

Mart's Madness: Nog nooit...

ANP Foto

Het prachtig uitziende feest afgelopen vrijdagavond in Seattle mocht er zijn, nadat Cal Raleigh (met twee man uit) de bal uit de tuin joeg en de Mariners voor het eerst sinds 2001 weer eens een plaatsje bij de play-offteams bemachtigden. De jubel bij vooral het hondstrouwe publiek van Seattle was tot hoog in Canada te horen, vele duizenden bleven meer dan een uur in het stadion wachten op een ‘gezamenlijk encore’ van de spelers en weerom klonk luide jubel. Eindelijk. Dat was precies het moment dat ik aan mijn tweede ik vroeg ‘Hebben de Mariners ooit de World Series gewonnen?’; waarna de tweede vraag volgde; Haalden ze ooit de finale?’

Geheel volgens verwachting kan je als honkbalcijfermens, zulke dingen gaan opzoeken en ze dan in je grijze cellen vastzetten. Neen, de Mariners, opgericht na heel veel gedoe, behoorden niet tot de allerbeste ploegen -to put it mildly - en in 1977 speelden ze pas hun eerste winnende seizoen na veertien jaar droogte. In 2001 wonnen ze 116 (dat leest U goed) wedstrijden en verloren ze van de Yankees de strijd om de AL-titel. Na 2001 dus nooit meer in oktober gespeeld.

Jezelf zulke vragen stellen, leidt (bij mij toch) naar vervolgvragen. Bijvoorbeeld deze die bijna iedere honkbal fan ter wereld goed kan beantwoorden:” Welke ploeg won de meeste World Series in de 117 jaar dat er om dat kleinood gespeeld werd? Weet dan wel dat er in 1994 door de spelers gestaakt werd en het in oktober stil bleef, waar anders miljoenen zich op verheugd wouden hebben. Het antwoord is te simpel: de Yankees natuurlijk, met 27 titels. Dat antwoord zouden mijn twee poezen waarschijnlijk ook weten. Ter verduidelijking: zij kijken beide graag naar honkbal en kunnen, op een of andere manier, de witte bal tegen een donkere achtergrond goed volgen. Ik verdenk Balou fan te zijn van de Blue Jays en Bibi zie ik kwispelen bij de Braves.

Serieus dan maar: in het peloton van 30 organisaties staan de Mariners niet alleen; nog vijf andere teams hebben nooit de World Series weten te winnen. Uit mijn hoofd wist ik er nog twee (de Colorado Rockies en de San Diego Padres) en de andere drie moest ik toch echt gaan opzoeken. Het zijn de Milwaukee Brewers, de Texas Rangers en de Tampa Bay Rays. Ik was ook al alweer bijna vergeten dat deze ploeg zeer, zeer jong was (ingetreden in 1998) en eerst de DevilRays heetten. Een mens vergeet snel. Die Rays van nu hebben de boel lang spannend gehouden. Hun laatste optredens in de nacompetitie waren in 2008 en 2020. In dat laatste jaar, onder leiding van de man met de fraaie achternaam Kevin Cash, werden de mannen uit Florida afgedroogd door de Dodgers: 4-2.

Hoe het met die andere non-winners zit? De Rockies begonnen hun MLB-geschiedenis in 1993 (ook nog heel jong dus) en haalden vijf maal de post-season-wedstrijden op een wild card. Hun beste optreden ooit? In 2007 toen ze weliswaar in de finale kwamen tegen de Boston Red Sox, maar vier maal klits-klets-klander kregen. Nou hadden de Rockies zelf ook een denderende 4-0 geplaatst: een rondje eerder tegen de Diamondbacks, maar de champagne kon in hun kleedkamer later dicht blijven.

De Rangers waren eerst de Washington Senators en gingen vanaf 1961 meedoen en vanaf 1972 in Texas onder de nu bekende naam. Acht maal haalden ze post-competitie en in 2011 speelden ze een beregoede World Series waarin ze in Game 7 met 6-2 ten onder gingen tegen de Cardinals. Van deze serie dient een mens nog altijd het feit te herinneren dat pitcher Chris Carpenter drie (juist: 3) maal startte in een serie die over negen dagen was uitgesmeerd.

De Padres (heel lang bekeken als een der zwakste broertjes van de MLB, samen met Pittsburgh) gingen meespelen in 1969 en wonnen in 1984 en 1998 de NL-pennant. Verloren de grote Series van resp. de Detroit Tigers (4-1) en de Yankees (4-0). De Amerikaanse honkbalwereld zwaait GM A.J. Preller nogal wat lof toe; hij kan, als hij de tijd krijgt, mooie teams in elkaar knutselen en schijnt een briljant onderhandelaar te zijn.

De Milwaukee Brewers waren eerst de oude Seattle Pilots en kwamen in 1970 naar Wisconsin. Haalden in 1982 de WS met een 4-3 verlies tegen de Cardinals. Grappig om te weten: de organisatie haalde acht maal de post-season…in de AL en de NL (American en National League) samen…Hoe dat kan? Omdat de Brewers in 1998 van de AL afscheid namen en in de NL gingen wonen. Dit was de eerste World Series tussen de twee grootste biersteden van de USA: St. Louis en Milwaukee. De Cardinals waren zelfs eigendom van Anheuser-Busch en Miller Beer kwam uit Milwaukee. De serie werd ook wel de ‘Suds Series’ genoemd. Suds als vertaling van schuim. Overigens werd Game 7 toen begonnen met twee behoorlijk geblesseerde starters (Andujar en Vuckovich). Na de zevende inning dreigde er een vuistgevecht te ontstaan tussen beide pitchers.

Feit blijft dat een van de mooiste twee weken van het jaar eraan komen. Als jonge jongen luisterde ik vroeger naar de American Forces Radio, nu kijk ik, met de poezen in de buurt, in de nacht geriefelijk naar ESPN. Ik wens U lezer dezes een geweldig spannende World Series toe.

Tot slot: welke ploeg, die van 1962 - 2012 in de National League speelde, stapte in 2013 over naar de American League?